Ένας τροβαδούρος βορειοδυτικά του Ρίο Πέκος με ελάχιστα αποθέματα τροφής , αντοχής , ανοχής και με ξεκούρδιστη την σολ

Τετάρτη, 15 Μαΐου 2013

Η ΑΠΟΛΥΣΗ ΜΟΥ


Ανοιχτή επιστολή προς τους  αγωνιζόμενους καθηγητές .


Απολύθηκα πρώτη φορά από ένα μηχανουργείο στην Αθήνα  το ’73 γιατί είχα φτιάξει ένα αυτοσχέδιο χειροκίνητο μηχάνημα για να τυπώνω προκηρύξεις κατά της χούντας. Το αφεντικό μου έκανε τη χάρη να μην με παραδώσει στην Αστυνομία.

Απολύθηκα δεύτερη φορά τον ίδιο χρόνο από ένα εργοστάσιο κατασκευής λεβήτων στην Ελευσίνα γιατί συμμετείχα στην διοργάνωση παράνομης απεργίας.

Απολύθηκα από εργοστάσιο κατασκευής λεβήτων στην Αθήνα γιατί  συμμετείχα στην εργοστασιακή επιτροπή και διεκδικήσαμε  την τήρηση της συλλογικής σύμβασης των  μεταλλεργατών.

Απολύθηκα από  μηχανουργείο στο Πέραμα  γιατί αρνήθηκα να καταδώσω συνάδελφό  μου  που έκανε ένα τεχνικό λάθος.

Συμμετείχα σε παράνομη εργατική επιτροπή στα Ναυπηγεία με κίνδυνο να απολυθώ.

Απολύθηκα από εταιρεία επισκευής πλοίων στο Πέραμα γιατί αρνηθήκαμε να ανάψουμε τα οξυγόνα μέσα σε γκαζάδικο που δεν είχε καθαριστεί.

Την ίδιες μέρες απολύεται η  γυναίκα μου από εργοστάσιο φαρμάκων κατά την διάρκεια απεργίας.

Μας έφερναν φαί  συνάδελφοι  μέχρι να ξαναπιάσουμε δουλειά.

Δεν μπορώ να τα θυμηθώ όλα .

Φοβάμαι ότι θα γίνω κουραστικός.

Ποτέ δεν ήμουν φασαριόζος.

Ήθελα να βγάζω ήσυχα το μεροκάματο μου και να  περνάω καλά.

Πάντοτε φοβόμουνα .

Πάντοτε ένοιωθα  μόνος και ανυπεράσπιστος απέναντι σε έναν παντοδύναμο μηχανισμό.

Ουδέποτε μου το αναγνώρισε κανείς  και ούτε με ενδιαφέρει  .

 Αντιθέτως  οι μεν με απόλυαν και οι δε με διέγραφαν.

Δεν έχω παράπονο.

Αν μη τι άλλο κατάφερα να  παραμείνω ένας αξιοπρεπής άνθρωπος .

Δεν είναι λίγο.

Αγαπητοί καθηγητές   είσαστε υποχρεωμένοι να διδάσκετε νέους ανθρώπους .

Δεν είναι εύκολη δουλειά.

Ίσως είναι η δυσκολότερη όλων.

Να την κάνετε με την ευσυνειδησία ενός ανθρώπου που θέλει να κοιμάται ήσυχος τα βράδια.

Ξέρω σας απειλούν με απόλυση.

Ξέρω ο αγώνας σας είναι πολύ δύσκολος.

Ξέρω τους φόβους σας.

Σας κοιτάω στα μάτια.

Τα περνάω και εγώ.

Αυτή είναι η δουλειά μας.

Να μάθετε και να διδάξετε το κρισιμότερο μάθημα με κάθε κόστος.

Για να μπορέσετε να ανταποκριθείτε επιτυχώς  στις  εξετάσεις  των ελευθέρα σκεπτόμενων ανθρώπων.

Σταμάτης Κυριάκης
Κέρκυρα 15/5/2013

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Δέν χρειαζεται να εισαι φασαριόζος..
Η ζωή δέν ειναι μικρή,όπως λένε κάποιοι."Η ζωή ειναι μεγάλη αν δέν την κάνεις καρναβάλι.."
Καλό βράδυ
Libero

Σταμάτης Κυριάκης είπε...

:)

Ανώνυμος είπε...

''ειθελα να βγαζω ησυχα το μεροκαματο μου και να περναω καλα''.ωραια θεση απο εργαζομενο και μετα απορεις γιατιαραγε σε διεγραψαν?καποιοιδεν καθονται ησυχοι και ευτυχως που δεν καθονται ησυχοι.

akrat είπε...

καλημέρα

δεν έχω να προσθέσω...