Ένας τροβαδούρος βορειοδυτικά του Ρίο Πέκος με ελάχιστα αποθέματα τροφής , αντοχής , ανοχής και με ξεκούρδιστη την σολ

Τρίτη, 1 Οκτωβρίου 2013

Χίλιες λέξεις το χρόνο



Στην αρχή ξεκίνησα να πληκτρολογώ με το ένα δάκτυλο ψάχνοντας τα γράμματα ένα -ένα.

Άρχισα να γράφω λέξεις στην τύχη η να αντιγράφω κείμενα από εφημερίδες.

Μετά  έγραφα λέξεις από το Κερκυραϊκό λεξιλόγιο …έτσι  στην τύχη.

Μετά από μερικές μέρες οι λέξεις είχαν γίνει πολλές.

Βρήκα ένα Κερκυραϊκό λεξικό  ενός σπουδαίου  Κερκυραίου διανοούμενου , του  Γεράσιμου Χυτήρη,  (πατέρα του Τηλέμαχου Χυτήρη … θέ μου συχώραμε).

Μου άρεσε ο τρόπος που το είχε φτιάξει.

Σύντομα οι  οχτακόσιες λέξεις του  λεξικού του Γεράσιμου Χυτήρη μου φαίνονταν απελπιστικά λίγες.

Ξεκίνησα ένα γοητευτικό ταξίδι  στα άγνωστα μονοπάτια της γλώσσας μας.

Δούλεψα πυρετωδώς για πέντε χρόνια.

Το πρωί στη δουλειά και τα βράδια προσπαθούσα να  εξηγήσω την προέλευση των λέξεων της γλώσσας μας.

Γύρναγα  τα χωριά  και έβαζα τους γερόντους να θυμηθούν παλιές λέξεις.

Άφηνα στο τραπέζι ένα χαρτί και την άλλη βδομάδα πέρναγα και το έβρισκα γεμάτο λέξεις  μπρός πίσω.

Χρησιμοποίησα το «Βεντάριο  Παξινών λέξεων» του Δημάρχου των Παξών.
Χρησιμοποίησα το λεξικό παλιών τεχνικών όρων του  Ραψομανίκη.
Με βοήθησαν οι ψαράδες της Κόντρα φόσα.
Με βοήθησαν οι παλιοί λουτρουβιάρηδες
Με βοήθησαν χωριάτες που ήξερα τις παλιές ονομασίες από τα αγριολάχανα.
Με βοήθησε μια κοπέλα από τους Οθωνούς.
Με βοήθησαν πολλοί .

Ταξίδεψα  αναζητώντας μια λέξη.

Θυμάμαι ένα βράδυ έξω από την Αγκώνα , στη Τσιταβέκια,   έψαχνα να  βρω το λιμάνι που έδεναν τα καΐκια με τους  Μαντουκιώτες  κοντραμπαντιέρηδες.
Έκαναν λαθρεμπόριο σαλαμιών και τυριών  από την  Πάρμα.
Οι ψαράδες σε ένα καφενείο της Τσιταβέκια δεν ήξεραν τίποτα.
 Ένας γέρος ψαράς μου είπε ότι  είχε ακούσει από τους παλαιούς για τους κοντραμπαντιέρηδες που έμπαιναν μέσα στο ποτάμι και είχαν φτιάξει ένα ξύλινο πόντε μέσα στους  καλαμιώνες για να φορτώνουν.

Θυμάμαι που έψαχνα να βρω την προέλευση της λέξης «Λαζαρέτο» . Ξέρετε, μιλάω για το νησάκι με την βαριά Ιστορία δυό μίλια από το λιμάνι.
Στην Ιταλική είναι  συνώνυμο της λέξης  «Λοιμοκαθαρτήριο» . Οι Ενετοί το χρησιμοποιούσαν ως τέτοιο.
Τα βιβλία της Ιστορίας έλεγαν ότι επρόκειτο για παράφραση της  ονομασίας ενός μοναστηριού στην Βενετία που λεγόταν «Santa Maria di Nazareth».

Κοντά πέσανε.

Από το Ιστορικό αρχείο της Βενετίας έμαθα ότι πράγματι υπήρχε ένα μοναστήρι με αυτό το όνομα πάνω σε ένα νησάκι.
Στα 1100 , όμως, κάποιος Conte Lazaro χρηματοδότησε το μοναστήρι προκειμένου να μετατραπεί σε λοιμοκαθαρτήριο.
Πενήντα χρόνια αργότερα  οι μοναχοί μετονόμασαν το μοναστήρι σε «Monastero di  San Lazaro». Το δε νησάκι έγινε  Lazaretto.
Έκτοτε οι Ενετοί ονόμαζαν «Λαζαρέτο» τα νησάκια σε κάθε μεριά της μεσογείου που τα χρησιμοποιούσαν ως λοιμοκαθαρτήρια.

Έτσι που λες αγαπητέ αναγνώστη πέρασαν πέντε χρόνια  που με έκαναν πλουσιότερο.

Το δημοσίευσα στο διαδίκτυο και ένα  βράδυ σήκωσα το τηλέφωνο και  στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν μια γυναίκα που μου ζήτησε να χρησιμοποιήσει το λεξικό.
Ήταν καθηγήτρια στο τμήμα Ελληνικής γλώσσας του πανεπιστημίου της Μαδρίτης  και ήθελε λέει να το «εντάξη στην ύλη».
 Κάνανε, λέει,  μια εργασία για την αλληλεπίδραση των γλωσσών  στην μεσόγειο.

Παραλίγο να βάλω τα γέλια.

Μια εταιρεία το έκανε και δωρεάν  applicasion (Μήτσο μ’) για κινητά.


Ρε τι μπορεί να πάθει κανείς ξεκινώντας να μάθει να πληκτρολογεί!




Ευχαριστώ θερμά τα παιδιά της wca για την τιμή που μου έκαναν να κάνουν την εφαρμογή για κινητά.

2 σχόλια:

akrat είπε...

ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΠΙΚΕΣ ΥΠΕΡΟΧΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΣΑΣ

ΧΙΛΙΑ ΜΠΡΑΒΟ ΑΓΑΠΗΤΕ ΧΙΛΙΑ ΜΠΡΑΒΟ

Σταμάτης Κυριάκης είπε...

Ευχαριστώ αγαπητέ και άγνωστε φίλε