Ένας τροβαδούρος βορειοδυτικά του Ρίο Πέκος με ελάχιστα αποθέματα τροφής , αντοχής , ανοχής και με ξεκούρδιστη την σολ

Κυριακή, 30 Μαΐου 2010

Μικρά χαλίκια στο δρόμο

"Αν δεν αξίζει αυτό το χαλίκι,
τότε δεν αξίζει τίποτα!"

Απο την ταινία "la strada" του κορυφαίου Federico Fellini.

8 σχόλια:

Φιλαλήθης είπε...

Έτσι είναι αδελφέ...μιας και πιάσανε και μένα τα υπαρξιακά μου ,καταθέτω με την σειρά μου ,πως αξία έχει πιο πολύ ότι δεν έχει μάζα ,ότι την αποκτά με σκέψεις και θύμησες απ'τα παλιά.....

IL TROVATORE είπε...

Αγαπητέ φιλαλήθη.
Ακριβώς έτσι!

Την προηγούμενη τετάρτη πέθανε ο πατέρας μου.

Λάουρα Μαρτινέγκου είπε...

Συλλυπητήρια αγαπητέ Τροβατόρε.

Σε καταλαβαίνω. Πέρσι έχασα και εγώ τον πατέρα μου.
Κουράγιο.

Φιλαλήθης είπε...

Τι έγινε ρε παιδιά;
Πέρυσι και εγώ έχασα τον δικό μου 60 χρονών από το τσιγάρο!
Τα θερμα μου συλλυπητήρια αδελφέ...ξέρω εγώ πολύ καλα πως σκατά θα νιώθεις!!!

silena είπε...

να σκέφτεστε ότι ζήσαν πολύ, ζήσαν έντονα, ζήσαν δυο ζωές...
εγώ αυτό σκέφτομαι για τη μητερα μου που έφυγε 55 χρονών
καλημέρα

coerdia είπε...

Συλλυπητήρια κι από μένα Τροβατόρε.Και μαζί με τα ανωτέρω σχόλια κι ένας στίχος του Κονιδάρη που λέει "Γελοίε τάφε,ο πατέρας ταξιδεύει".

utopia είπε...

Τι φράση κι αυτή του αγαπημένου Φελίνι... τόσο απλά, τσακίζει κόκαλα.

Όσο για τις μέσπολες ναι, τις λενε και νέσπολες,σε όλη σχεδον τη Δυτική Ελλάδα, προφανώς Ιταλική επιρροή.
Να ζείς να τον θυμάσαι τον πατέρα σου.Οταν έφευγε σιγά σιγά ο δικός μου,κοίταζα μια τριανταφυλλιά εξω απ' το μπαλκόνι του, ανθησμένη,και σκεφτόμουν,'οι πίσω ρίζες μου σαπίζουν τα λουλούδια πάνω μου ανθίζουνε, κι εφερα στο μυαλό τον γιό μου...

theorema είπε...

Λυπάμαι αφάνταστα, καλέ μου Τροβατόρε. Έχω ακούσει απίστευτες ομορφιές γι' αυτόν τον άνθρωπο. Ας είναι καλά εκεί που πετάει...