Ένας τροβαδούρος βορειοδυτικά του Ρίο Πέκος με ελάχιστα αποθέματα τροφής , αντοχής , ανοχής και με ξεκούρδιστη την σολ

Κυριακή, 28 Μαρτίου 2010

Το γεφύρι του Δρίνου

"Π'ολημερίς το εχτίζανε, το βράδυ εγκρεμιζόταν".


Πρόκειται για ένα βραβευμένο ιστορικό μυθιστόρημα του σέρβου λογοτέχνη Ίβο Άντριτς (Βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας). Σύντομα θα αρχίσουν και τα γυρίσματα μια ταινίας του Εμίρ Κουστουρίτσα για την μεταφορά του βιβλίου στην οθόνη . Δίπλα στην μιά πλευρά της Γέφυρας και δίπλα από το Βίσεγκραντ θα χτισθεί μια πέτρινη πόλη για τις ανάγκες των γυρισμάτων.

Ο ίδιος πρωταγωνιστής θα υποδυθεί τρείς διαφορετικούς ρόλους τριών προσώπων του βιβλίου στα 300 χρόνια της ιστορίας της γέφυρας στα οποία αναφέρεται η ταινία.


Η θρυλική αυτή γέφυρα βρίσκεται στην ανατολική Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Προκειται για ένα αριστούργημα αναγγενησιακής αρχιτεκτονικής , κατασκευάστηκε στα χρόνια του Μεγάλου Βεζύρη Μεχμέτ Πασά Σοκολοβί (16ος αιώνας).


Η Γέφυρα είχε μεγάλη στρατηγική και εμπορική σημασία για την Οθωμανική Αυτοκρατορία και για την αποπεράτωσή της επιστρατευθηκαν , δια της βίας, εκατοντάδες εργάτες απο τις γύρω περιοχές.


Εκείνο που με εντυπωσίασε διαβάζοντας το βιβλίο είναι οι παράλληλοι μύθοι που συνοδεύουν την κατασκευή των Γεφυριών της εποχής της Οθωμανικής αυτοκρατορίας στα Βαλκάνια.


Στο Γεφύρι του Δρίνου εργάσθηκε και ένας ατίθασος υιός μιάς εύπορης αγροτικής οικογένειας , ο οποίος συγκρότησε μιά ομάδα συναδέλφων του και τα βράδυα πήγαινε με ένα πλεούμενο και έριχνε τις σκαλωσιές . Μετά απο πολλές προσπάθειες οι Οθωμανοί στρατιώτες τον συνέλαβαν και τον κάρφωσαν σε ένα πάσσαλο και τον έστησαν επάνω στην Γέφυρα .

Εκεί έμεινε επι τρείς ημέρες ώσπου πέθανε.

Υπήρχε ένας "ειδικός" του στρατού που μπορούσε να σε περάσει στον πάσσαλο (σαν αρνί) χωρίς να πειράξει κανένα εσωτερικό όργανο. Έτσι ο Θάνατος ήταν αργός και βασανιστικός.


Όσον αφορά την "γυναίκα του πρωτομάστορα" εδώ τα πράγματα ήταν πιό περιπεπλεγμένα.

Πράγματι υπήρξε μια γυναίκα όπου κατά την διάρκεια της γέφυρας βιάσθηκε απο μιά συμμορία και στη συνέχεια τρελάθηκε κια γύρναγε από χωριό σε χωριό αναζητώντας τα ανύπαρκτα παιδιά της .

Οι χωρικοί της είπαν ότι τα "παιδιά" της τα πήραν για δουλειά στην γέφυρα . Πήγε στην γέφυρα και ρώταγε τους μαστόρους αν είδαν τα παιδιά της.

Οι Μαστόροι τής είπαν ότι τα παιδιά τα έθαψαν στα θεμέλια της γέφυρας για να στεριώσει.

Η γυναίκα αυτοκτόνησε και αργότερα οι χωρικοί έλεγαν ότι την έθαψαν και αυτήν στα θεμέλια .


Ένας αράπης σπουδαίος τεχνίτης και αρχιεργάτης καταπλακώθηκε απο μια ογκώδη πέτρα που έπεσε όταν κόπηκε το σχοινί. Το μισό σώμα του έμεινε απ'εξω και το άλλο μισό καταπλακώθηκε .

Αποφάσισαν να μην μετακινήσουν την πέτρα μιας και δεν υπήρχε , πλεον, λόγος .

Ακόμα και σήμερα πολλοί πιστεύουν ότι ο δυστυχής τεχνίτης έχει στοιχειώσει μέσα στο γεφύρι και εάν κοιτάξεις απο το άνοιγμα ανάμεσα στίς καμάρες της γέφυρας θα τον δείς.


Εκτός , όμως, από τους μύθους την γέφυρα του Δρίνου διαβήκαν κουρασμένοι ταξιδιώτες ,εκεί έγιναν σκληρές μάχες για τον έλεγχο της γέφυρας , εκεί υπογράφηκαν συμφωνίες αντίπαλων στρατοπέδων. Και μιάς και η γέφυρα ήταν ανέκαθεν το νυφοπάζαρο του Βίσεγκραντ, εδώ οι μεγάλοι έρωτες χάραξαν τα πάθη του επάνω στις πέτρες , εδώ έγιναν σπουδαίες ερωτικές αυτοκτονίες , απερίγραπτα ερωτικά εγκλήματα και ιστορικές μονομαχίες.


Είναι στιγμές που δεν θάθελα τίποτα περισσότερο απο το να καθήσω ένα απόγευμα στην πέτρινη βεράντα με το ξύλινο κάγκελο , με ένα πιάτο αποξηραμένα δαμάσκηνα και να αγναντεύω το Γεφύρι του Δρίνου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: