Ένας τροβαδούρος βορειοδυτικά του Ρίο Πέκος με ελάχιστα αποθέματα τροφής , αντοχής , ανοχής και με ξεκούρδιστη την σολ

Πέμπτη, 18 Νοεμβρίου 2010

Θα συναντηθούμε στην εποχή των λευκάκανθων

Τό βιντεάκι είναι δικής μου κατασκευής. Το τραγούδι είναι το "Inverno" (Χειμώνας) του Fabrizio de Antre. Μιλάει για την ζωή και τον θάνατο, τον χειμώνα και το καλοκαίρι. Δεν μπαίνω στον κόπο να βάλω υπότιτλους γιατί νομίζω ότι είναι καλύτερα έτσι.

6 σχόλια:

coerdia είπε...

Τροβατόρε, έψαξα στο δίκτυο να δω τι λουλούδι είναι αυτό το λευκάκανθο και δεν το πέτυχα εύκολα στο ελληνικό, οπότε έκανα αυτόματη μετάφραση του τραγουδιού στο google και μετάφρασε το biancospino ως κράταιγο, κι έψαξα για το biancospino το οποίο όμως είναι κι ένα μοντέλο αυτοκινήτου. Με τα πολλά το βρήκα,η εν λόγω εποχή είναι νομίζω η άνοιξη. Συμπέρασμα: η μετάφραση και οι υπότιτλοι είναι πάντα χρήσιμοι σε όποια εποχή κι αν τοποθετείται η συνάντησις (από την επιγραφή καφενείον "η συνάντησις", όπως λέγονταν εννιά στα δέκα παλιά καφενεία, σωστά;).Να είστε καλά,καλημέρα!

IL TROVATORE είπε...

Γλυκειά coerdia
Το biancospino προέρχεται απο τις λέξεις bianco (άσπρο) και spino (αγκάθι).
Στην Ελλάδα το λέμε γενικά Ασπραγκαθιά, στην Κέρκυρα η παλαιότερη ονομασία που γνωρίζω είναι Αβλογιά.Είναι το λουλούδι της ατυχίας γιατί ενώ αίναι πανέμορφο δεν το "ευλόησε" ο θεός( καθώς έλεγε η Νόνα μου η Βανθία) και έμεινε για πάντα με αγκάθια.

Πράγματι ανθίζει στο τέλος της άνοιξης, με τις πρώτες ζέστες του καλοκαιριού.

Επείδή η αυτόματη μεταφραση γίνεται κατα λέξη, σου γράφω την μετάφραση.

Χειμώνας

Αλάτι η ομίχλη στα άσπρα λιβάδια
Όπως ένα κυπαρίσσι στα κοιμητήρια

Μια καμπάνα που δεν πιστεύει αληθινά σημαδεύει τα σύνορα γης και ουρανού.

Μα εσύ που πάς; Εσύ που μένεις;
Κοιτάς το χιόνι αν θα είναι και αύριο

Ξανανθίζουν οι περασμένες χαρές
Με τον ζεστό άνεμο ενός άλλου καλοκαιριού.

Και το φώς , θαρρώ πεθαίνει
στην αμφίβολη σκιά του γίγνεσθαι

Όπου η αυγή γίνεται νύχτα
Και οι θόλοι μοιάζουν με κέρινα κρανία .

Μα εσύ που πάς; Εσύ που μένεις;
Και το χιόνι θα πεθάνει αύριο.

Η αγάπη περνάει από κοντά σου
Στην εποχή των λευκαγκάθων

Η Γή, κουρασμένη κάτω από το χιόνι
Κοιμάται στην σιωπή ενός βαθύ ύπνου.

Ο χειμώνας μαζεύει την κούραση σου
Των χιλίων αιώνων μιας αρχαίας αυγής.

Μα εσύ που είσαι; Γιατί μένεις;
Ένας άλλος χειμώνας θα γυρίσει αύριο.

Θα πέσει άλλο χιόνι να ξεκουράσει τα λιβάδια.

Θα πέσει και άλλο χιόνι στα κοιμητήρια.

IL TROVATORE είπε...

Η "συνάντηση" αλλά και το όλο πνεύμα του τραγουδιού συνάδει με προσωπικές μου καταστάσεις που θα τις συζητήσουμε (κάποια στιγμή)κατ'ιδίαν.

coerdia είπε...

Ευχαριστώ Τροβατόρε,ωραίο. Το είχα καταλάβει ότι είναι για κάτι προσωπικό αλλά έλεγα μήπως είναι για τα ιλτροβατόρεια:)
Καλησπέρα.

akrat είπε...

καθόλου άσχημο...

καλό μήνα αγαπητέ

IL TROVATORE είπε...

Ευχαριστώ φίλε Ακράτ