Ένας τροβαδούρος βορειοδυτικά του Ρίο Πέκος με ελάχιστα αποθέματα τροφής , αντοχής , ανοχής και με ξεκούρδιστη την σολ

Τρίτη, 24 Μαρτίου 2009

Μια «τριλογία» για το hip-hop

Μέρος τρίτον

Το πάρτυ

Μια μέρα πριν το πάρτυ ο Παναγιωτάκης έβαλε ανακοίνωση στην είσοδο και ανακοίνωνε ότι το πάρτυ θα αρχίσει στις 8οομμ και θα τελειώσει στις 12οομμ και ζητούσε προκαταβολικά συγνώμη για την ενόχληση.

Την ίδια στιγμή, ο «διαχειριστής Βαγγέλη» πήρε ένα –ένα τα διαμερίσματα και ψιθύριζε ότι στον «Δεύτερο» απόψε θα γίνουν «όργια».

Όταν μου χτύπησε την πόρτα και μου είπε τα περί οργίων του απάντησα .
«Αυτό είναι ανήκουστο!»
«Ντροπή!»
«Εμείς δηλαδή γιατί δεν έχουμε ειδοποιηθεί?»
«Στο πηγάδι κατουρήσαμε?»

Στις 8οομμ ακριβώς κτυπάω το κουδούνι του Παναγιωτάκη και μου ανοίγει η Μάμα .
Το σαλόνι είναι όλο άδειο από έπιπλα και σε μια γωνιά έχουν εγκαταστήσει τα μηχανήματα .
Μου φέρνουν με κάθε επισημότητα μια μπύρα σε κουτάκι κάθομαι σε μια γωνιά και παρακολουθώ διακριτικά .
Μου λένε και δυο τραγούδια των active member που ξέρουν ότι μου αρέσουν και συνεχίζουν με τα δικά τους.
Κάποια στιγμή μου λένε ότι θα κάνουν και δίσκο με τα τραγούδια τους.

Τα τραγούδια τους μιλούν για μικρές και «ασήμαντες» ιστορίες της γειτονιάς μας .
Το ένα μιλάει για κάποιον πιτσιρικά που διάρρηξε το περίπτερο της γειτονιάς και αντί να πάρει τα λεφτά , έφαγε όλες τις σοκολάτες και τον έπιασαν την άλλη μέρα στο «Νισοκομείο» που πήγε για πλύση στομάχου.

Το άλλο για μια «σκύλα» από το Α3 που έκαιγε καρδιές «έτσι για να γουστάρει» και που «κανείς δεν μπόρεσε ποτέ να Τήνε «πάρει» .

Το άλλο για κάποιο ντελίβερι «από την κάτω Κουλίνα»…. που «είχε «πειράξει» τα ζιγκλέρ (από το παπί) και (αν κατάλαβα καλά, μάλλον ) σακατεύτηκε ….«ένα βράδυ που έτρεχε στο λόφο Κογιεβίνα»..

Η βραδιά κυλούσε καλά .

Όλοι χόρευαν και τραγουδούσαν εκ περιτροπής.
Η Μάμα έψηνε τυροπιτάκια στην κουζίνα .
Ο Παναγιωτάκης είχε στριμώξει κάποια συμμαθήτρια του στην κρεβατοκάμαρα της Μάμας .
Η Μάμα απέξω χτύπαγε την πόρτα και φώναζε « Έβγα έξω ορέ , που να μπει ο διάολος μέσα σου , θα γκαστρώσεις την ξένη κοπέλα».

Τα γνωστά.

Όσο πλησίαζαν τα μεσάνυχτα η αγωνία της Μάμας κορυφωνόταν.
«Μην φωνάζετε ορέ θα μας φέρει την «Αστενομία» ο Βαγγέλης!».

Ο «Διαχειριστής Βαγγέλης» , εν τω μεταξύ ήταν πάνω από το τηλέφωνο και παρακαλούσε να μην σταματήσουν οι μουσικές στις δώδεκα για να ειδοποιήσει την «Αστενομία».

Πέντε λεπτά πριν τα Μεσάνυχτα ένας από την συμμορία , που ήταν στο βάθος του σαλονιού της ακολασίας, παίρνει τηλέφωνο από το κινητό του στο σταθερό του σπιτιού που ήταν εγκατεστημένο σε τραπεζάκι στο χολ επάνω σε περίτεχνο σεμεδάκι.

Δίπλα στο τηλέφωνο περιμένει ,αδιάφορα δήθεν, ο έτερος της συμμορίας.

Χτυπάει μια το τηλέφωνο , χτυπάει δύο.
Τρέχει η Μάμα από την κουζίνα να το σηκώσει σκουπίζοντας τα χέρια της από την ποδιά της και με την αγωνία ζωγραφισμένη στο πρόσωπό της.
Και μόλις απλώνει το χέρι της να πιάσει το τηλέφωνο, το αρπάζει ο συμμορίτης που περίμενε .

«Εμπρός» - λέει ο συμμορίτης- ενώ η Μάμα τον κοίταγε στα μάτια με αγωνία.

«Τι κάνουμε εδώ?»
«Τι να κάνουμε ρε φίλε? Πάρτυ κάνουμε !»
«Τι Πάρτυ?»
« Πάρτυ ρε φίλε … Παρτούζες…Χασίσια …τα γνωστά!»
«Απαγορεύεται?»
«Και ποιος είσαι εσύ ρε φίλε?»
«Ο Διοικητής της ασφάλειας?»
«Στ’ α……α μας!!»

Και «του» κλείνει το τηλέφωνο!

Η Μάμα μένει για μια στιγμή άφωνη και με γουρλωμένα τα μάτια.
Ετοιμάζεται να καταρρεύσει ψιθυρίζωντας
«θα με κλείσουν στη φυλακή».
Προσπαθώ να την συγκρατήσω.
«Μην κάνεις έτσι σου κάνουνε πλάκα».
«Τι πλάκα?»- μου λέει – «δεν τον άκουσες?».

Ο Παναγιωτάκης ο Μέγας . Να είναι καλά !

13 σχόλια:

krotkaya είπε...

« Έβγα έξω ορέ , που να μπει ο διάολος μέσα σου , θα γκαστρώσεις την ξένη κοπέλα».

καλά, δεν ξέρει η μαμά πως συνήθως τις ξένες κοπέλες γκαστρώνουν, όχι τις δικές τους!

καλό, Τροβατόρε, καλό.

il trovatore είπε...

Δεν είναι "Μαμά".
Είναι Μάμα.
Aνορθόγραφα.

manos είπε...

Τροβατόρε, σε βλέπω σε μεγάλα κέφια!

il trovatore είπε...

Πάνε καλά οι "δουλειές"!
Έχω μιά βδομάδα να κοιμηθώ κανονικά.
Περιμένα με ανυπομονησία την 25η Μαρτίου.

lucinta είπε...

« Έβγα έξω ορέ , που να μπει ο διάολος μέσα σου , θα γκαστρώσεις την ξένη κοπέλα».

Σοβαρά τώρα... Καιρό είχα να γελάσω τόσο! Ρεντίκολο έγινα στο γραφείο, η τρελή που γελά μόνη της στο πισί!

Кроткая είπε...

Τροβατόρε, ανορθόγραφα και "αντάρτικα"?

Θα παρελάσεις?

il trovatore είπε...

Λουτσίντα
Η πατρίδα δεν ξεχνά τους Κερκυραίους-ες της διασποράς και κάνουμε ότι μπορούμε για την ψυχαγωγία τους.
Μην μασάς όμως και εγώ μόνος μου γελάω πολλές φορές και ακόμα δεν με έχουνε κλείσει στο ψυχιατρείο.

Κρότ
Αύριο θα κοιμηθώ και ετοιμάζουμε με τα ρεμάλια μου μια εκδρομή για την ερχόμενη βδομάδα σε μιά φοβερή διαδρομή στην βόρεια Κέρκυρα (τέσσερις και τέσσερις οκτώ ώρες δρόμος). Σε μιά περιοχή ορεινή με μύθους μεσαιωνικούς με βενετσιανικα γιοφύρια και με απομακρυσμένα χωριά.
Αν αποφασίσεις να έρθεις στο νησί είμαι έτοιμος να σε ξεναγήσω και σε τέτοια μονοπάτια.

Λευκιμμιώτες για την Λευκίμμη είπε...

Να είσαι καλά.Πολύ μου άρεσε.Αυτή η γραφή σου πάει.Παράτα τα βιαιο-επαναστατικά.Υπάρχει πιο επαναστατικό κείμενο απ' αυτό;

krotkaya είπε...

αμάν βρε Τροβατόρε, εγώ σε ρωτάω τι θα κάνεις αύριο, κι εσύ μου απάντάς με πενταετές πλάνο!

πού να ξέρω αν θα ζω ως το καλοκαίρι? τσκ!

il trovatore είπε...

Λευκιμμιώτη.
Την Κυριακή το βράδυ ήρθαν κάτι παιδιά απο την Λευκίμμη στο Πανεπιστήμιο και έπαιξαν μερικά τραγούδια στην συναυλία της contra rossa.
Ήταν οι καλύτεροι με μεγάλη διαφορά απο τους night on earth, τους ψυχεδελικούς, που είναι και φίρμες.
Και ενω χτυπιώντουσαν οι χεβυμεταλλάδες στο φόντο ήταν ένα πανω που έγγραφε "κατηγορούν την βιαιότητα του ποταμιού και δεν κατηγορούν τις όχθες που το περιορίζουν".
Ξέρεις καλά ότι με απωθεί
ο τυποποιημένος λόγος,
τα τυποποιημένα προιόντα και
οι τυποποιημένες σχέσεις.
Αυτό μου αρέσει και στο δικό σου λόγο, παρόλο που μερικές φορές μπορεί να διαφωνήσουμε επι της ουσίας.

Κρότ
Σήμερα έβρεχε και αποφάσισα να πάω σε ένα χωριό της Νοτιας πλευράς του νησιού που λέγεται Χλώμός.
Δέν είχα ξαναπάει .
Μου άρεσε πολύ.
Είναι ψηλά και έχει απίστευτη θέα προς όλο το νότιο μέρος μας.
Πήρα μερικές φωτογραφίες και Βίντεο που θα μου χρειαστούν και σταμάτησα να πιώ ένα τσίπουρο (με μεζέ σκορδαλιά και τηγανητό ψάρι).
Η σκορδαλιά είναι καθιερωμένη εδώ στις 25 Μαρτίου.
Δεν ξέρω αν γίνεται το ίδιο και στα μέρη σου .
Η 60χρονη γκαρσόνα μου λέει
"Έλα μέσα παιδάκι μου θα σε θερίσει έξω"
Εγώ επέμενα να πιώ το τσίπουρό μου στη θέα.
Ο άντρας της φώναζε
"Πές του ανθρώπου να έρθει μέσα"
"δέν θέλει- του φώναξε αυτή- είναι ρομαντικός".
Όταν πήγα να πληρώσω μου είπε ότι δεν θέλει λεφτά γιατί πήγα για πρώτη φορά στο χωριό τους.
Της είπα ότι αφού δεν θέλει λεφτά να της δώσω ένα φιλί. Δέχτηκε και πήρε πόζα ενώ ο άντρας της έλεγε στους θαμώνες επιτιμητικά
"ορίστε σκέδια!"

Кроткая είπε...

Τροβατόρε, υποψιάζομαι πως τα τσίπουρα είχαν μακρά επίδραση στο αίμα σου, δεδομένουν ότι δυσκολεύομαι να δω τη σχέση με αυτό που είπα πριν.

Αλλά, δεν πειράζει, μπορεί να φταίει που είσαι ρομαντικός.

Σκορδαλιά πάντως τρώμε και στην ΑΘήνα στις 25 Μαρτίου. Με μπακαλιάρο. Στο Βέλγιο η εθνική μας γιορτή είναι 21 Ιουλίου, αλλά δεν τρώμε κάτι ιδιαίτερο.
Εμένα η σκορδαλιά δεν με ξετρελαίνει πάντως, κι έτσι δ εμου έλειψε.
Αυτά. :)

il trovatore είπε...

Ένα τσίπουρο μόνο ήτανε.
Είπα να σου πώ και την διαδρομή μου στις 25 Μαρτίου μια και με ρώτησες και αφού δεν σου αρέσουν τα πλάνα.
Και εδώ λάθος είμαι?

krotkaya είπε...

lollll!
κακόμοιρε Τροβατόρε! τι θες και μπλέκεις με γυναίκες και μάλιστα θεότρελες! :)