Αυτός φταίει!

Παίζω αριστερό ρόλο στην υπερπαραγωγή "αντίσταση του αστικού εθνοκράτους"

Χαμένο κορμί με φωνάζουν κι' αλήτη

Σάτυρος

colpo grosso

Ένα ενδιαφέρον άρθρο της Σοφίας Ηλία- Σαλβάνου απο την Περιβαλλοντική Παρέμβαση "Λίμνη Αντινιώτη".

(Η Σοφία Σαλβάνου συμμετείχε στην παρουσίαση του Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος του χωροταξικού για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, εκ μέρους των περιβαλλοντικών οργανώσεων της Κέρκυρας. Η επιδιωκόμενη εγκατάσταση εκατοντάδων ανεμογεννητριών στην θαλλάσια περιοχή μεταξύ του Αγιου Γεωργίου των πάγων και των διαποντίων νησιών εχει προκαλέσει μεγάλες αντιδράσεις των κατοίκων της Κέρκυρας)

Το σχετικό νομοσχέδιο όπως το ίδιο αναφέρει στα πρώτα του άρθρα σκοπό έχει να βγάλει από το τέλμα αδειοδοτήσεις ΑΠΕ που έχουν κολλήσει.

Δίνει μονοδιάστατα προτεραιότητα στις ανεμογεννήτριες έναντι άλλων μορφών ΑΠΕ , καταστρατηγεί τον Ν998 Περί προστασίας των Δασών, τροποποιεί τον Ν1650 επιτρέποντας να φυτεύονται γιγάντια Αιολικά πάρκα σε περιοχές Απολύτου Προστασίας της Φύσης, στα δάση-δασικές περιοχές και θυσιάζεται γεωργική γη υψηλής προτεραιότητας.

Καταστρατηγούνται οι Κοινοτικές Οδηγίες και απειλούνται οι ζώνες NATURA. Είναι αυτονόητο ότι η ζημία θα προκληθεί όχι μόνο από τις ανεμογεννήτριες αλλά και τα συνοδά έργα κλίμακας όπως: διάνοιξη δρόμων σε ορεινούς όγκους, χιλιάδες χιλιόμετρα πυλώνων και καλωδίων υψηλής τάσης και υποσταθμοί με ορατό τον κίνδυνο πρόκλησης πυρκαγιάς.
Η χώρα μας βρίσκεται ενώπιον μιάς απειλής ανάλογης με εκείνην της δεκαετίας του 50 όπου θυσιάστηκαν τα πάντα στο βωμό της "ανάπτυξης" με τα αποτελέσματα που όλοι βιώνουμε σήμερα από την Αντιπαροχή και την άναρχη βιομηχανική και τουριστική ανάπτυξη.
"Οι χώρες που παράγουν την τεχνολογία των ανεμογεννητριών και αποτελούν τον σκληρό πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης πχ Γερμανία θα εξαναγκάσουν την χώρα μας να βάλει παντού ανεμογεννήτριες.

Η Ελλάδα καταχρεωμένη και οικονομικά ανίσχυρη θα υποκύψει και το μέλλον είναι ζοφερό αν δεν υπάρξει αντίδραση" είπε ο κος Δεκλερής.
Δεν είναι τυχαίο ότι η ιδεολογία της "Πράσινης Ενέργειας" προωθείται από την Ευρώπη και στηρίζεται στην χώρα μας από συγκεκριμένα ΜΜΕ.

Είναι φανερό ότι προσπαθούν να αντικαταστήσουν την έννοια της Βιώσιμης ανάπτυξης με την έννοια της Πράσινης ανάπτυξης.

Η πρώτη έχει ως μέτρο τον άνθρωπο ενώ η δεύτερη είναι ο τρόπος που το Κεφάλαιο αντιλαμβάνεται την συνέχεια της ανθρωπότητας. και την αντιμετώπιση της κρίσης του. Δηλαδή την συνεχή του επέκταση σε νέους τομείς (ΑΠΕ) με σταθερή αύξηση της κατανάλωσης ενέργειας και όχι μείωσή της όπως θα απαιτούσε η αρχή της Βιωσιμότητας.

Ακόμα και τώρα που ο Πλανήτης δοκιμάζεται, που η οικονομική κρίση δείχνει τα όρια του Καπιταλισμού και του ανθρώπου, το Κεφάλαιο σκυλεύει ό,τι απέμεινε από την Φύση ανίκανο να την διαχειριστεί βιώσιμα.

Ο κος Σουφλιάς είχε πει ότι θα φυτέψει 3800 ανεμογεννήτριες στην Πίνδο. Τώρα πληροφορούμαστε ότι με τις ευλογίες της νέας Υπουργού θα φυτέψουν 10000 και θα κάνουν το Αιγαίο "Λιβάδι Ανεμογεννητριών".

Για τον μη υποψιασμένο πολίτη οι ανεμογεννήτριες είναι η ενεργειακή λύση όπως του παρουσιάζει καθημερινά σχετικός τηλεοπτικός σταθμός.
Όμως άλλα προκύπτουν από τις ίδιες τις χώρες που πρωτοστατούν παγκοσμίως στην παραγωγή Αιολικής Ενέργειας. Στην Γερμανία το περιοδικό: Der Spiegel σε άρθρο του (29/03/04) με τίτλο: "το μεγάλο κόλπο του αέρα" (και πρωτοσέλιδο: "Η Μανία του Αέρα") τίθενται ανησυχητικά ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα των Αιολικών Πάρκων.

Ιδού μερικά από τα συμπεράσματα:

Η Γερμανία αν και πρωτοπόρος στην παραγωγή Αιολικής ενέργειας δεν κατάφερε μέχρι σήμερα να κλείσει ούτε ένα συμβατικό ή πυρηνικό εργοστάσιο παραγωγής ρεύματος.

Το κόστος σταθεροποίησης των δικτύων για να δεχτούν την αυξομειούμενη αιολική ενέργεια είναι τεράστιο και το επωμίζεται ο φορολογούμενος.

Η εγκατάσταση Αιολικών πάρκων έγινε με προνομιακές αδειοδοτήσεις, υψηλές επιδοτήσεις έως και 80% και φοροαπαλαγή 100%. Χωρίς αυτά η ανάπτυξή τους δεν θα επραγματοποιείτο.

Τέλος από όνειρο φιλικής προς το περιβάλλον ενέργειας κατέστη υψηλά επιδοτούμενη καταστροφή του τοπίου.

Η Ελλάδα πλήρως αποβιομηχανοποιημένη, με καταρρέουσα Αγροτική παραγωγή, με εξασθενούσα Τουριστική Οικονομία και κυριότερο πόρο το Τοπίο φαίνεται ότι θα θυσιάσει πολύ περισσότερα από την Γερμανία έναντι πενιχρού αντισταθμίσματος.

Η βιαστική και επιπόλαιη απόφασή μας να σπείρουμε χιλιάδες Α/Γ θα έχει μη αναστρέψιμες συνέπειες στο Ελληνικό τοπίο με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον Τουρισμό αλλά και για το μέλλον των παιδιών μας.

Από το βιβλίο του J.Etherington 2009 προκύπτουν τα κάτωθι:

Η παραγωγή ρεύματος από Α/Γ είναι ασταθής λόγω αυξομείωσης του ανέμου. Σε περίπτωση που ο άνεμος είναι κάτω από 3m/s ή πάνω από 25m/s οι Α/Γ μένουν ακίνητες και το σύστημα αποσυγχρονίζεται και η παραγωγή ρεύματος σταματάει.

Ο αποσυντονισμός του συστήματος οδηγεί σε Black Out (πχ Ισπανία 2005, Τέξας 1998 )το οποίο για να αποφευχθεί απαιτεί την παράλληλη λειτουργία Θερμοηλεκτρικών σταθμών που θα κρατεί σταθερή την τάση του συστήματος.

Οι εν λόγω σταθμοί για να πετύχουν την αναπλήρωση χρειάζεται να βρίσκονται σε συνεχή λειτουργία επειδή απαιτούνται πολλές ώρες για να έρθουν σε σημείο να παράγουν ρεύμα. Επομένως ο ισχυρισμός ότι οι Α/Γ θα κλείσουν τους Θερμοηλεκτρικούς σταθμούς δεν ισχύει.

Το Der Spiegel (2007) ανεκοίνωσε ότι η Γερμανία με την μεγαλύτερη παγκοσμίως αιολική ισχύ των 16000 MW ετοιμάζει 26 νέους ηλεκτροπαραγωγούς σταθμούς άνθρακα ενώ η Δανία των 6000MW δεν έχει κλείσει τους συμβατικούς σταθμούς.

Οι Α/Γ παράγουν το 25% -30% της ονομαστικής αξίας τους δηλ δεν έχουν απόδοση 100%. Με δεδομένη και την αστάθεια μόνο ένα μικρό μέρος της εγκατεστημένης αιολικής ισχύος είναι διαθέσιμο κάθε στιγμή στο δίκτυο. Πχ στην Βαυαρία από τα 6000MW εγκατεστημένης ισχύος η ωφέλιμη ισχύς κατά μέσο όρο ήταν 1265MW. Από την διεθνή έκθεση Ε.ΟΝ Netz 2005 προκύπτει ότι στην Γερμανία το 2020 με εγκατεστημένη ισχύ 48000MW θα μπορούν να αντικαταστήσουν μόλις 2000 MW από θερμοηλεκτρικούς σταθμούς.

Ο ισχυρισμός ότι μία μονάδα MW/h από ΑΠΕ αντικαθιστά μία μονάδα MW/h από θερμοηλεκτρική ενέργεια δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, λόγω της παράλληλης λειτουργίας των θερμοηλεκτρικών σταθμών για τους προαναφερθέντες λόγους. Επομένως δεν έχουμε ένα προς ένα αντικατάσταση.

Οι Α/Γ δεν παράγουν CO2 όμως ακόμα και αν η διείσδυση της αιολικής ενέργειας στο σύστημα φτάσει το 10% η εξοικονόμηση CO2 θα είναι μικρή και αδικαιολόγητη σε σχέση με το κόστος.

Η Βιομηχανία Αιολικής ενέργειας υπολογίζει παραπλανητικά το όφελος σε εκπομπές CO2 με βάση την ονομαστική ισχύ των μονάδων και όχι την πραγματική.

Οι τεράστιες επενδύσεις στην εγκατάσταση Α/Γ( το κόστος εγκατάστασης εκάστης στη ξηρά υπολογίζεται σε 1.000.000 Ευρώ) θα μπορούσαν να ριχτούν σε πιο αποτελεσματικούς τρόπους μείωσης του CO2 όπως η μείωση της κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας και η αύξηση της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων με μείωση του σκυροδέματος.

Η υπόθεση θυμίζει το ανέκδοτο με τον παχύσαρκο που ενώ ο γιατρός συστήνει δίαιτα αυτός συνεχίζει να τρώει βουλιμικά όλο και περισσότερο και παράλληλα παίρνει και ένα χάπι για την χοληστερίνη( ΑΠΕ).

Απαιτούνται εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα νέων καλωδίων, (υπέργειων στην χώρα μας), γιγάντιοι πυλώνες για την μεταφορά της ενέργειας που οδηγούν σε περαιτέρω περιβαλλοντική υποβάθμιση.

Η παραγωγή ενέργειας από ΑΠΕ κοστίζει πολύ. Στην Βρετανία η παραγωγή ανά MWh υπολογίζεται σε: 50₤ από τον άνθρακα , 72 ₤ από Ανεμογεννήτριες και 38₤ από Πυρηνικό εργοστάσιο .Χωρίς την επιδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης η εγκατάσταση Α/Γ θα ήταν αδύνατη.

Τρανό παράδειγμα η Δανία που το 2003 μείωσε τις επιδοτήσεις και η εγκατάσταση Α/Γ σταμάτησε τελείως. Είναι φανερό ότι οι Εταιρείες έχουν βρεί ένα νέο ενδιαφέρον επιχειρηματικό πεδίο. (Σήμερα στην χώρα μας οι λογαριασμοί περιλαμβάνουν τέλος 0,3% υπέρ των ΑΠΕ αλλά είναι ανεπαρκές για να καλύψει τις ανάγκες της ΔΕΣΜΗΕ η οποία πρέπει να πληρώσει την διαφορά ανάμεσα στην εγγυημένη τιμή αγοράς της ενέργειας από Ανεμ/τριες που είναι 80Εερώ/ MWh και την τιμή χονδρικής αγοράς ενέργειας προερχόμενης από συμβατικές πηγές που είναι 41 Ευρώ.

Έτσι άφησε απλήρωτους τους παραγωγούς αιολικής ενέργειας και ζήτησε τον επταπλασιασμό του τέλους σε 2.45%. Η πρόταση δεν έγινε δεκτή από το Υπουργείο Ανάπτυξης).

Στα ανωτέρω θα προσθέταμε ότι:

H επέλαση των Ανεμογεννητριών και των νέων Υπέργειων δικτύων υψηλής τάσης θα οδηγήσει σε απώλεια φυσικών τοπίων και την μετατροπή τους σε Βιομηχανικές περιοχές με επιπτώσεις στην βιοποικιλότητα και τον τουρισμό.
Στον Πάρνωνα ήδη το τοπίο έχει σακατευθεί από την κοπή δένδρων και σειρά έχει η Ευρυτανία και τα νησιά.

Όσο για την ηχητική όχληση κανείς δεν μιλάει για τον θόρυβο που είναι αντιληπτός σε απόσταση πέραν του χιλιομέτρου αλλά και για τους ήχους χαμηλών συχνοτήτων που επηρεάζουν το νευρικό σύστημα.( βλ Nina Piemont Wind Tourbine Syndrome 2009).

Σε περίπτωση ατυχήματος λόγω ακραίων καιρικών συνθηκών τα πτερύγια τους , που ζυγίζουν έως 30 τόνους, εκτοξεύονται σε απόσταση 400 έως 800 μέτρων όπως συνέβη στο Μαρμάρι Ευβοίας το 2003. Επίσης συχνά εκδηλώνονται πυρκαγιές τόσο στα δίκτυα μεταφοράς όσο και στο κιβώτιο ταχυτήτων των Α/Γ.

Η Αιολική ενέργεια δεν αποθηκεύεται όπως η προερχόμενη από Φωτοβολταϊκά που πηγαίνει σε μπαταρίες. Δεν είναι τυχαίο ότι η Δανία εξάγει τα πλεονάσματα. Να σημειωθεί εδώ ότι είναι άλλο πράγμα η εγκατάσταση μικρών οικιακών ανεμογεννητριών σε συνδυασμό με οικιακά φωτοβολταϊκά και προσπάθειες μείωσης της κατανάλωσης των νοικοκυριών.

Στις περιοχές εγκατάστασης Α/Γ μειώθηκε η αξία της Γης λόγω της περιβαλλοντικής υποβάθμισης και στην Δανία διεκδικούνται ήδη αποζημειώσεις.

Είναι περιττό να πούμε τι επιπτώσεις υπάρχουν στην αγορά εργασίας αφού λόγω αυτοματοποίησης δεν ανοίγονται θέσεις εργασίας. Τα πάντα συντονίζονται από ένα Control Panel.

Αυτά για εκείνους που κόπτονται περί των ευεργετημάτων των επιχειρούμενων επενδύσεων του θαλασσίου Αιολικού Πάρκου στα Διαπόντια νησιά.

Σχετικά με το Αιολικό δυναμικό της περιοχής των Διαποντίων νήσων φημολογείται έντονα ότι έχουν στηριχτεί και σε πλασματικό Wind Component για να δικαιολογήσουν τα αγαθά της επένδυσης.

Αυτό που και ο τελευταίος ψαράς γνωρίζει ότι δηλ. στην περιοχή μόνο τον Αύγουστο τις μεσημεριανές προς Απογευματινές ώρες πνέουν Βόρειο-δυτικοί άνεμοι που κοπάζουν μετά τις 19.00 και που σε καμιά περίπτωση δεν συγκρίνονται με τα σταθερά καλοκαιρινά μελτέμια του Αιγαίου, φαίνεται να αγνοούν οι πληρωμένοι Ακαδημαϊκοί κονδυλοφόροι.

Το Αιολικό Δυναμικό είναι ισχνό και ασταθές στο Ιόνιο και ως φαίνεται η επένδυση στηριζόταν στην προσδοκία της μη αντίδρασης των λιγοστών κατοίκων των νησιών, στην ενδοτικότητα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και στις υψηλές επιδοτήσεις που χορηγεί η Ε.Ε για τα θαλάσσια πάρκα.

Να σημειώσουμε ότι στην Ελλάδα που τα πάντα διαστρέφονται έχουμε ήδη τα πρώτα "νεκροταφεία Ανεμογεννητριών" που δεν συνδέθηκαν ποτέ με τα δίκτυα, δεν δούλεψαν ποτέ και τα ξεδοντιασμένα κουφάρια τους χάσκουν στις βουνοκορφές της Εύβοιας αφήνοντας ένα τοπίο πληγωμένο μα ορατό σε όσους τουρίστες περνούν με πλοία πλησίον των ακτών.

Ίδια κατάσταση επικρατεί και στην Θράκη.

Προφανώς έγιναν μόνο για να απορροφηθούν οι Ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις.

Όλα αυτά θα μείνουν για να θυμίζουν την Decadance του Πολιτισμού της γενιάς μας.

Είναι πρόδηλο ότι η μικροκλίμακα του Ελληνικού τοπίου ιδιαίτερα των νησιών μας είναι ασυμβίβαστη με τα τερατώδη μεγέθη των Α/Γ. Ίσως στις βόρειες χώρες με τις αχανείς πεδιάδες (πχ Γερμανία, Δανία), με την ομοιομορφία του τοπίου η εγκατάσταση τους να προσδίδει έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα.

Στην περίπτωση όμως του Ελληνικού τοπίου αποτελεί εγκληματική πράξη κατά των επερχόμενων γενεών.

Ο Παρανομαστής

Οι πρώτες εστίες οργανωμένης αντίστασης

Αδέλφια ψηλά το κεφάλι!

Το βιντεάκι μου αφιερωμένο εξαιρετικά στα παιδιά της αποκριάς στους Αυλιώτες . Αλλά και στους θαμώνες της «Αρχοντορεμπέτισσας» που τα «κάψαμε» προχτές το βράδυ.

Ιδιαίτερα στον στιχουργό του γνωστού «Μάγκες πιάστε τα γιοφύρια , Μέρκελ κλ… μας τ’αρ…δια».

Και σε κείνον τον διπλανό μου, που αφού κόντεψε να ξεβρακωθεί , γύρισε στον σοβαρό φίλο του και του είπε «Μεγάλε , ξέφυγες τελείως απόψε».

Και στα «golden boys» .

Και στην Θεά με την κόκκινη περούκα που χόρευε στην πλατεία.

Και στον υπέργηρο που μπήκε σε φέρετρο και παρίστανε τον συνταξιούχο του ΟΓΑ.

Και σε όλες τις διάσπαρτες αντιστασιακές ομάδες.

"Δεν θα περαααα,

Δεν θα περααασει ο φασισμόοοοος."

Κώστας Αξελός

"Kρατάμε χιλιάδων χρόνων πίκρα. Γιατί μας έμαθαν ότι ο άνθρωπος πρέπει να είναι το ιδεατόν του Πλάτωνα, το καλό του Χριστιανισμού, ο καλός αστός και μετά ο καλός προλετάριος, σήμερα ο καλός παραγωγός… Η ανθρωπότητα έχει υποστεί χιλιάδων χρόνων κηρύγματα που την περιορίζουν ολοένα και πιο πολύ."

Το Βιντεάκι της κινηματογραφικής λέσχης "Μετείκασμα", το έφτιαξε ο Παναγιώτης Περιστέρης .

οϊ οϊ μάνα μου!

μανιπουλάτσια

Με το που ανεβαίνεις στην κυβέρνηση ξέρεις ότι σε περιμένει ένας θερμός χειμώνας .

Το ζητούμενο είναι να καταφέρεις να τον «βγάλεις».

Επειδή είσαι γάτα με πέταλα, υποκινείς τα μπλόκα των αγροτών που έτσι και αλλιώς θα γίνουν γιατί «ο κάμπος βράζει».

Βάζεις τον Βάιο να προτείνει την έναρξη των κινητοποιήσεων νωρίς (πριν καταθέσεις το πρόγραμμα σταθερότητας και τον προϋπολογισμό) ώστε να κουραστούν και να φύγουν νωρίς, ηττημένοι και έχοντας προσθέσει το βάρος της ήττας στις κινητοποιήσεις των επομένων.

Έχεις πείρα .

Ακολούθως βάζεις τον Σπύρο να προκηρύξει απεργία στην ΑΔΕΔΥ, ο οποίος για αδιευκρίνιστους λόγους δεν θα μπορέσει να πάρει τηλέφωνο τον Γιάννη στη ΓΣΕΕ ώστε να συμπέσουν οι απεργίες.

Δεν είσαι χτεσινός.

Υπολογίζεις στην διοργάνωση ξεχωριστών απεργιών -συγκεντρώσεων της αριστεράς . Ξέρεις εσύ (όπως το ξέρουν όλοι) ότι το μόνο που την ενδιαφέρει είναι η κομματική της σωτηρία.

Δεν σου διαφεύγει.

Προβάλεις τις πολιτισμένες διαμαρτυρίες των εργαζομένων στην τηλεόραση , τονίζεις την επιτυχημένη συμμετοχή τους στα μπλόκα της ΓΣΕΕ και του ΠΑΜΕ.

Είσαι σοσιαλιστής.

Η παγκαλομανιπουλάτσια σου είναι έτοιμη να βγει από το φούρνο . Κατακλέβεις τον κοσμάκη , μπαίνεις στο καλοκαίρι , παίρνεις και στήριξη από την ΕΕ , στην οποία βασικά ελπίζεις.

Τα πρόβλεψες όλα.

Τι να σου πει εσένα ο μπαφούσκας;

Μελαγχολία

Ένας γνωστός μου προλετάριος μου είπε (ότι ο Λένιν έλεγε) πως είναι «χαρακτηριστικό ψυχολογικό γνώρισμα των μικροαστών» .
Του τόπε -λέει- κάποιος που τόχε διαβάσει στο "Η προλεταριακή επανάσταση και ο αποστάτης Κάουτσκι".

Ο πατέρας μου μου είπε να πάρω μισό Τavor των 50mg .

Ο Ταπετσιέρης της γειτονιάς μου , που διαβάζει Φρόιδ, μου είπε: «...μάλλον κακογαμείς».

Η υπάλληλος του «Ότι πάρετε 1 ευρώ» (που ξέρει από "πραχτική" ψυχολογία) μου είπε ότι είναι συνέπεια του ψυχαναγκασμού μου.

Στο "ΒΗΜΑ" διάβασα ότι:
"Πρόκειται για μια διαταραχή που πλήττει το 3% του πληθυσμού και από την οποία πάσχουν πολλοί διάσημοι, όπως ο Ντέιβιντ Μπέκαμ, ο Χάρισον Φορντ, η Γουινόνα Ράιντερ και η Μισέλ Φάιφερ. Οι πάσχοντες από ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή μάλλον θα μείνουν έκπληκτοι αν ακούσουν ότι πιθανότατα το πρόβλημά τους οφείλεται σε κάποια στρεπτοκοκκική λοίμωξη που κάποια στιγμή τους χτύπησε στον λαιμό!" εδω

Λέω να το κοιτάξω.



Το βιντεάκι το έφτιαξα όλο εγώ (ο ίδιος) με τα χεράκια μου.
Η μουσική επένδυση είναι από το τραγούδι “Anche tu diceve un di”. Το τραγούδησε το 1963 ο Richard Anthony .

Το τραγούδι μιλάει για έναν οδυνηρό χωρισμό στο σταθμό του τραίνου, που συνοδεύτηκε από μια ισχυρή στρεπτοκοκκική λοίμωξη του οισοφάγου.

Αν κανένας ξέρει ,ποιος και με ποιο τίτλο , το τραγούδησε Ελληνικά ας κάνει τον κόπο να το πει .
Ψάχνω εδώ και καιρό και δεν μπορώ να θυμηθώ.

Κινδυνεύει η χώρα

Τέλεια μέρα για μπανανόψαρα

Πέθανε στις 27 Ιανουαρίου 2010 ο ο Τζερόμ Ντέιβιντ Σάλιντζερ, ένας από τους σπουδαιότερους αμερικανούς συγγραφείς.

Η ποιήτρια και μεταφράστρια του βιβλίου Τζένη Μαστοράκη έγραψε στα "ΝΕΑ".

«Από το 1951 μέχρι σήμερα ο Χόλντεν* μεγάλωσε γενιές μεγάλων και παιδιών, αγαπήθηκε από επαναστατημένους μαθητές, μεσόκοπες νοικοκυρές και ψυχοπαθείς δολοφόνους, έγινε σχολικό ανάγνωσμα, απαγορεύτηκε, καθυβρίστηκε, αποθεώθηκε, κι έχει ακόμα μπροστά του μια μακριά και περιπετειώδη ζωή.

"Όταν ο Χάρι Πότερ θα βγαίνει στη σύνταξη, ο Χόλντεν Κόλφιλντ θα είναι ακόμα έφηβος», λέει ένα χαριτωμένο σύνθημα που διάβαζα χρόνια πριν στο Ίντερνετ. Και το πιστεύω. Κάπως έτσι θα γίνει.

Ο Σάλιντζερ έζησε απομονωμένος, ούτε ξέρω πόσα χρόνια, εκεί στο Μέιν, στο Κόρνις. Μέχρι αυτή την Πρωτοχρονιά που έκλεισε τα 91 του.

Πολιορκημένος από παθιασμένο φοιτητόκοσμο, αλλά και από αδιάκριτους που προσπαθούσαν να κλέψουν μια οργισμένη φωτογραφία του ή να φτιάξουν ένα φανταστικό βιβλίο για μια συνάντηση που δεν έγινε ποτέ.

Μηνύοντας το σύμπαν, όταν αγρίευαν τα πράγματα. Τριγυρισμένος από φήμες για τα αμέτρητα βιβλία που έγραφε στο μεταξύ. Και για τα πελώρια χρηματοκιβώτια που είχε στο γραφείο του και φύλαγε όλα τα ανέκδοτα χειρόγραφά του. Καθυβρισμένος από τους άλλοτε δικούς του ανθρώπους: μία σύζυγο, μία κόρη (ο γιος του, αν θυμάμαι καλά, κράτησε αποστάσεις από τις γυναίκες της οικογένειας) και μια πρώην αγαπημένη που ήθελε (προπάντων) να γίνει συγγραφέας.

Ο Σάλιντζερ πρέπει να πλήρωσε ακριβά και τον Χόλντεν και την επιτυχία του Χόλντεν. Όμως πολύ πιο ακριβή παραμένει, για μένα, η σιωπή του όλα αυτά τα χρόνια.Και γι΄ αυτήν τη σιωπή είναι σπουδαίος ».

* Ο Χόλντεν Κόλφιντ είναι ο έφηβος ήρωας του βιβλίου του J.D.Salinger "Ο φύλακας στη Σίκαλη" το οποίο γνώρισε τεράστια επιτυχία.

Το Βιντεάκι έφτιαξε ο Παναγιώτης Περιστέρης και αναφέρεται στο βιβλίο του Σάλιντζερ "Τέλεια μέρα για μπανανόψαρα".

Τέλειο!

Αποκλείεται!

Για την Coerdia που έχει προβλήματα με συναδέλφους.

Πέθανε ο Χάρης Λύτας

Πέθανε ο συγγραφέας Χάρης Λύτας. Ο 53χρονος συγγραφέας άφησε την τελευταία του πνοή στη γενέτειρά του, την Κέρκυρα, στην οποία είχε επιστρέψει και ζούσε τα τελευταία χρόνια. Γεννημένος το 1957, μεγάλωσε στην Αθήνα και σπούδασε στο Πάντειο, το οποίο όμως εγκατέλειψε στο τέταρτο έτος των σπουδών του. Στη λογοτεχνία εμφανίστηκε το 1999 με το πρώτο του βιβλίο "Χωρίς ανάγκες σώμα" (εκδ. Κέδρος), ένα μυθιστόρημα-οδοιπορικό για την ηρωίνη και την απεξάρτηση, ενώ το 2000 εκδόθηκε το μικρό παράδοξο αφήγημά του "Πάντως ο κύριος Όργουελ με είχε προειδοποιήσει" (εκδ. Απόστροφος). Ακολούθησαν τα δοκίμια Λάθε βιώσας (Κέδρος, 2000) και Εγκώμιο της εκδίκησης (Κέδρος, 2004).
Το βιντεάκι επιμελήθηκε ο Παναγιώτης Περιστέρης .

Έτσι μίλησε ο διαχειριστής Βαγγέλης

Προς τον προθιπουργόν της Ελλάδος κε τον εβροιπαικον κρατων

"..και βοιθατε μας να πάρο άδια να ψίνο καλαμπόκια κε κάστανα αδια υπεθριο επαγκελματία επιδίς πέρνο σινταξει περίπου 6μιση ευρό το μίνα μίπος και βγάλο κανένα φάρμακο για γιατρός γιατί η σίνταξι που πέρνο είναι μικρη... βοιθατε μας...."

Η μαγεμένη πυγολαμπίδα και ο άπιστος Ανδρέας

Οι επιστήμονες λένε ότι οι πυγολαμπίδες είναι μικρά έντομα που επικοινωνούν μεταξύ τους με την μικρή φωτισμένη τους ουρά.
Το φως τους- λένε- δημιουργείται από μια χημική διεργασία που συμβαίνει μέσα στο σώμα τους.
Πάντοτε τέτοια έλεγαν οι επιστήμονες.
Η Σοφότερη γερόντισσα του χωριού μας ,όμως, λέει άλλα.

Λέει ότι είναι αστέρια που ήρθαν στην Γη γιατί δεν άντεχαν στην παγωνιά του νυχτερινού ουρανού ( γιαυτό, άλλωστε , και ζουν μόνο την Άνοιξη).

Οι πυγολαμπίδες ζουν στο (μαγεμένο) δάσος και πιστεύουν ότι το πιο μυστηριώδες , επικίνδυνο και αφιλόξενο μέρος του κόσμου είναι εκείνη η φωτισμένη τρύπα στη μέση του δάσους που οι άνθρωποι ονομάζουν «μικρό γραφικό χωριό».

Οι γεροντότερες και σοφότερες (ως εκ τούτου) πυγολαμπίδες συμβουλεύουν πάντοτε τις νεότερες να μην πλησιάζουν την καταραμένη εκείνη φωτεινή τρύπα γιατί θα τους ρουφήξει το φως και δεν θα μπορέσουν ποτέ να γυρίσουν πίσω.

Το βράδυ εκείνο, όμως, η μαγεμένη πυγολαμπίδα αποφάσισε να νικήσει όλους τους φόβους της , να αγνοήσει όλες τις συμβουλές και να ξεκινήσει ένα ταξίδι στο κέντρο της φωτισμένης τρύπας .

Πάντοτε έτσι συμβαίνει . Αρκεί η απόφαση μιας αλλοπαρμένης μαγεμένης (και φοβισμένης) πυγολαμπίδας για να αρχίσει ένα αδιανόητο ταξίδι μια μεγάλης εξερεύνησης.

Όταν έφτασε στα πρώτα σπίτια του χωριού –συγνώμη- της φωτισμένης τρύπας , το φως ήταν τόσο δυνατό που η μαγεμένη πυγολαμπίδα έχασε κάθε δυνατότητα επικοινωνίας .
Η φωτισμένη της ουρά δεν φαινόταν σχεδόν καθόλου.
Σαν να χάσουμε εμείς την φωνή μας και κάθε μέσο επικοινωνίας.

Περιπλανήθηκε στους δρόμους, μπήκε μέσα σε σπίτια , πέρασε μπροστά από μια τρομερή πηγή φωτός που οι άνθρωποι την έλεγαν «το δελτίο ειδήσεων των εννέα» , μπήκε σε ένα σπίτι που το έλεγαν καφενείο και είδε ανθρώπους να φωνάζουν και να χειρονομούν , μπήκε σε ένα άλλο που το έλεγαν ταβέρνα και είδε τεράστια σαγόνια να αλέθουν κρέας και γύρω - γύρω κόκαλα ζώων .
Μα πιο πολύ τρόμαξε όταν είδε στον ουρανό κάτι τεράστιες μπάλες φωτός που οι άνθρωποι τις έλεγαν «λαμπτήρες δημοτικού φωτισμού».
Το φως τους ήταν τόσο δυνατό που έκρυβε τα αστέρια .

Τρόμαξε τόσο πολύ που γαντζώθηκε σε έναν τεράστιο βράχο ενός τοίχου που οι άνθρωποι τον λένε «σαγρέ».
Περίμενε εκεί με την καρδιά της να κοντεύει να σπάσει από την αγωνία και τον φόβο.
Ξάφνου ακούει μια τρομερή φωνή «μπαμπά τρέξε , μια πυγολαμπίδα».
Βλέπει να πλησιάζει ένας γίγαντας και όλο να πλησιάζει , μέχρι που έβλεπε μόνον τα τεράστια μάτια του να την κοιτούν με περιέργεια .
Μόλις είχε βρεθεί πρόσωπο με πρόσωπο με τον άπιστο Ανδρέα.

Ο φόβος της μεγάλωνε καθώς σκεφτόταν ότι θα μπορούσε να ανοίξει τα τεράστια σαγόνια του και να την κάνει μια χαψιά.
Δεν μπορούσε να φανταστεί ότι μόλις συνάντησε τον σωτήρα της.

Ο άπιστος Ανδρέας ρωτούσε που ζουν οι άλλες πυγολαμπίδες και πώς μπορεί να πάει να τις δει.

-Θα τον ακολουθήσω- σκέφτηκε η μαγεμένη πυγολαμπίδα – και αν είμαι τυχερή θα με οδηγήσει στο δάσος.
Πράγματι τον ακολούθησε φτερουγίζοντας με τα μικρά της φτερά και όσο τον ακολουθούσε τόσο και λιγόστευε το φως .
Ώσπου σε μια στροφή του δρόμου τα φώτα χάθηκαν τελείως . Ο ουρανός γέμισε ξανά από αστέρια και φάνηκαν στο βάθος οι πυγολαμπίδες που περίμεναν με αγωνία την επιστροφή της ανόητης και άμυαλης φίλης τους.

Η μαγεμένη πυγολαμπίδα πέταξε γρήγορα προς τις συνπυγολαμπίδες της που την περιτριγύρισαν αμέσως και άρχισε να τους αφηγείται τα όσα είχε δει στο κέντρο της φωτισμένης τρύπας .

Το καταλάβαινες γιατί το φως στην ουρά της αναβόσβηνε πολύ γρήγορα , σχεδόν λαχανιασμένα.

Ο άπιστος Ανδρέας μόλις βρέθηκε στο σκοτάδι του δάσους τρόμαξε . Σκέφτηκε ότι θα ήταν φρόνιμο να γυρίσει πίσω στην φωτισμένη τρύπα – συγνώμη – στο γραφικό χωριό.
Κάτι όμως μέσα του τον έσπρωχνε να προχωρήσει πιο βαθειά στο μαγεμένο δάσος.

Πάντοτε έτσι συμβαίνει . Αρκεί η απόφαση ενός άπιστου (και φοβισμένου) Ανδρέα για να αρχίσει ένα αδιανόητο ταξίδι μιας μεγάλης εξερεύνησης.

Οι πυγολαμπίδες ανακατεύτηκαν με τα αστέρια μέσα στο σκοτάδι και νόμισες ότι είχαν αρχίσει έναν ξέφρενο χορό . Σαν ένα Βαλς της ανοίξεως . Ήταν ένας από τους συνηθισμένους χορούς η ήταν μια γιορτή για την επιστροφή της μαγεμένης πυγολαμπίδας;
Ποιος ξέρει;

Ο άπιστος Ανδρέας καταμεσής του χορού κοιτούσε γύρω του και έκανε μικρά διστακτικά βήματα σαν να προσπαθούσε να ακολουθήσει τα βήματα του μαγικού χορού.

Όλα ήταν στο κενό .

Οι πυγολαμπίδες ,τα αστέρια , ο Ανδρέας και πάνωθέτου η μαγεμένη πυγολαμπίδα η πιο φωτεινή από όλες .

Μια «τριλογία» για το hip-hop

Μέρος τρίτον

Το πάρτυ

Μια μέρα πριν το πάρτυ ο Παναγιωτάκης έβαλε ανακοίνωση στην είσοδο και ανακοίνωνε ότι το πάρτυ θα αρχίσει στις 8οομμ και θα τελειώσει στις 12οομμ και ζητούσε προκαταβολικά συγνώμη για την ενόχληση.

Την ίδια στιγμή, ο «διαχειριστής Βαγγέλη» πήρε ένα –ένα τα διαμερίσματα και ψιθύριζε ότι στον «Δεύτερο» απόψε θα γίνουν «όργια».

Όταν μου χτύπησε την πόρτα και μου είπε τα περί οργίων του απάντησα .
«Αυτό είναι ανήκουστο!»
«Ντροπή!»
«Εμείς δηλαδή γιατί δεν έχουμε ειδοποιηθεί?»
«Στο πηγάδι κατουρήσαμε?»

Στις 8οομμ ακριβώς κτυπάω το κουδούνι του Παναγιωτάκη και μου ανοίγει η Μάμα .
Το σαλόνι είναι όλο άδειο από έπιπλα και σε μια γωνιά έχουν εγκαταστήσει τα μηχανήματα .
Μου φέρνουν με κάθε επισημότητα μια μπύρα σε κουτάκι κάθομαι σε μια γωνιά και παρακολουθώ διακριτικά .
Μου λένε και δυο τραγούδια των active member που ξέρουν ότι μου αρέσουν και συνεχίζουν με τα δικά τους.
Κάποια στιγμή μου λένε ότι θα κάνουν και δίσκο με τα τραγούδια τους.

Τα τραγούδια τους μιλούν για μικρές και «ασήμαντες» ιστορίες της γειτονιάς μας .
Το ένα μιλάει για κάποιον πιτσιρικά που διάρρηξε το περίπτερο της γειτονιάς και αντί να πάρει τα λεφτά , έφαγε όλες τις σοκολάτες και τον έπιασαν την άλλη μέρα στο «Νισοκομείο» που πήγε για πλύση στομάχου.

Το άλλο για μια «σκύλα» από το Α3 που έκαιγε καρδιές «έτσι για να γουστάρει» και που «κανείς δεν μπόρεσε ποτέ να Τήνε «πάρει» .

Το άλλο για κάποιο ντελίβερι «από την κάτω Κουλίνα»…. που «είχε «πειράξει» τα ζιγκλέρ (από το παπί) και (αν κατάλαβα καλά, μάλλον ) σακατεύτηκε ….«ένα βράδυ που έτρεχε στο λόφο Κογιεβίνα»..

Η βραδιά κυλούσε καλά .

Όλοι χόρευαν και τραγουδούσαν εκ περιτροπής.
Η Μάμα έψηνε τυροπιτάκια στην κουζίνα .
Ο Παναγιωτάκης είχε στριμώξει κάποια συμμαθήτρια του στην κρεβατοκάμαρα της Μάμας .
Η Μάμα απέξω χτύπαγε την πόρτα και φώναζε « Έβγα έξω ορέ , που να μπει ο διάολος μέσα σου , θα γκαστρώσεις την ξένη κοπέλα».

Τα γνωστά.

Όσο πλησίαζαν τα μεσάνυχτα η αγωνία της Μάμας κορυφωνόταν.
«Μην φωνάζετε ορέ θα μας φέρει την «Αστενομία» ο Βαγγέλης!».

Ο «Διαχειριστής Βαγγέλης» , εν τω μεταξύ ήταν πάνω από το τηλέφωνο και παρακαλούσε να μην σταματήσουν οι μουσικές στις δώδεκα για να ειδοποιήσει την «Αστενομία».

Πέντε λεπτά πριν τα Μεσάνυχτα ένας από την συμμορία , που ήταν στο βάθος του σαλονιού της ακολασίας, παίρνει τηλέφωνο από το κινητό του στο σταθερό του σπιτιού που ήταν εγκατεστημένο σε τραπεζάκι στο χολ επάνω σε περίτεχνο σεμεδάκι.

Δίπλα στο τηλέφωνο περιμένει ,αδιάφορα δήθεν, ο έτερος της συμμορίας.

Χτυπάει μια το τηλέφωνο , χτυπάει δύο.
Τρέχει η Μάμα από την κουζίνα να το σηκώσει σκουπίζοντας τα χέρια της από την ποδιά της και με την αγωνία ζωγραφισμένη στο πρόσωπό της.
Και μόλις απλώνει το χέρι της να πιάσει το τηλέφωνο, το αρπάζει ο συμμορίτης που περίμενε .

«Εμπρός» - λέει ο συμμορίτης- ενώ η Μάμα τον κοίταγε στα μάτια με αγωνία.

«Τι κάνουμε εδώ?»
«Τι να κάνουμε ρε φίλε? Πάρτυ κάνουμε !»
«Τι Πάρτυ?»
« Πάρτυ ρε φίλε … Παρτούζες…Χασίσια …τα γνωστά!»
«Απαγορεύεται?»
«Και ποιος είσαι εσύ ρε φίλε?»
«Ο Διοικητής της ασφάλειας?»
«Στ’ α……α μας!!»

Και «του» κλείνει το τηλέφωνο!

Η Μάμα μένει για μια στιγμή άφωνη και με γουρλωμένα τα μάτια.
Ετοιμάζεται να καταρρεύσει ψιθυρίζωντας
«θα με κλείσουν στη φυλακή».
Προσπαθώ να την συγκρατήσω.
«Μην κάνεις έτσι σου κάνουνε πλάκα».
«Τι πλάκα?»- μου λέει – «δεν τον άκουσες?».

Ο Παναγιωτάκης ο Μέγας . Να είναι καλά !

Μιά "τριλογία" για το hip-hop

Μέρος Δεύτερον

Το πόμολο

Τα πόμολα των απλών κλειδαριών ( αλλά και των πρόσθετων κλειδαριών ασφαλείας) χρησιμεύουν για να κλειδώνουν τους φόβους έξω.
Είναι , λένε , το πιο αποτελεσματικό μέσο.
Είμαι επιφυλακτικός προς αυτήν την πεποίθηση, και τούτο διότι (δια μέσω του φωταγωγού της κουζίνας μου) κάθε βράδυ τους ακούω μέσα.

Το δικό μας πόμολο εδώ και καιρό είχε αρχίσει να κουνάει.
Μια αόρατη μικρή βίδα στο κάτω μέρος του είχε αρχίσει να βγαίνει.
Κάποια στιγμή έμεινε σε κάποιου το χέρι και αυτός, μην έχοντας τι άλλο να κάνει, το άφησε κάτω.

Μόλις είδε ο «Διαχειριστής Βαγγέλης» το πόμολο καταγής, έβαλε τις φωνές.
- « Αυτό το κωλόπαιδο μας χάλασε την κλειδαριά . Αυτό είχε σπάσει και το τζάμι!
Ο αλήτης , ο ναρκομανής ! Αλλά δεν φταίει αυτός ! Η μάνα του φταίει !
Τώρα θα του δείξω εγώ! Πάω να τους κατεβάσω όλους κάτω να δούνε τα χάλια μας!»

Είχα τα κέφια μου εκείνη την ώρα και ώσπου να κατεβάσει τους γερόντους του «τετάρτου» πήρα ένα κατσαβίδι και ξαναβίδωσα το πόμολο.
Αυτό ήταν! Με το που βλέπουν το πόμολο στη θέση του τα βάζουν με τον «Διαχειριστή Βαγγέλη» που τους ξεσήκωσε άδικα.

Μόλις αρχίζουν να ανεβαίνουν τα σκαλιά μουρμουρίζοντας, ξαναξεβιδώνω το πόμολο και το αφήνω πάλι κάτω.

Το βλέπει ο «Διαχειριστής Βαγγέλης» και κόντεψε να πάθει έμφραγμα.
-«Ορίστε το κωλόπαιδο! Ο χασικλής ! αλλά δεν φταίει αυτός η μάνα του φταίει!» κλπ κλπ

Και, ω του θαύματος , εκείνη την στιγμή εμφανίζεται η συμμορία του hip-hop της πολυκατοικίας μας με αρχηγό τον δεκατετράχρονο Παναγιωτάκη .
Ακούει ο Παναγιωτάκης τον «Διαχειριστή Βαγγέλη» να λέει για τη μάνα του και του δίνει ένα χαστούκι.
-«Βοήθεια χριστιανοί με σκοτώνουν!» ωρύεται ο Βαγγέλης .
Τηλεφωνούν οι του «τετάρτου», «βοήθεια τον σκοτώνουν» , ακούει και η αστυνομία ότι τον «σκοτώνουν» και έρχονται με αλεξίσφαιρα γιλέκα και πολυβόλα και παρατάσσονται έξω από την είσοδο της πολυκατοικίας απέναντι από την συμμορία των αδίστακτων κακοποιών της Τρίτης Γυμνασίου.

Εκείνη την «κρίσιμη στιγμή» μπήκα ανάμεσα τους και τους εξήγησα ότι πρόκειται για ένα χαστούκι και αυτό κάτω από «ειδικές περιστάσεις».
Έφυγε η Αστυνομία αφού συμβούλευσε τον «Διαχειριστή Βαγγέλη» να κάνει μήνυση του Παναγιωτάκη, εάν θέλει, και το επεισόδιο θεωρήθηκε λήξαν .

Ο Παναγιωτάκης εντυπωσιάστηκε τόσο με το θάρρος και την αυταπάρνηση που επέδειξα την «κρίσιμη στιγμή» ώστε μετά από μερικές μέρες με πλησίασε σοβαρός
σοβαρός και με προσκάλεσε (άκουσων !! άκουσων!! ) στο πάρτυ των γενεθλίων του.

Ήταν, δε, τόσο φορτισμένος συναισθηματικά την στιγμή της πρόσκλησης που, για μια στιγμή, φοβήθηκα ότι θα μου ζητήσει να χαράξουμε τα χέρια μας και να αδελφοποιηθούμε , όπως κάνουν οι Ινδιάνοι.

Τον ευχαρίστησα . Πήγα σε ένα μαγαζί και του πήρα ένα μπλουζάκι που θα του άρεσε και ήμουν πανέτοιμος και ανυπόμονος για να πάω για πρώτη μου φορά σε πάρτυ hip-hop (έστω της Τρίτης Γυμνασίου).

Για αυτή μου , όμως, την εμπειρία θα σας μιλήσω στο επόμενο και τελευταίο post της «τριλογίας του hip-hop» με τίτλο «το πάρτυ».

Μια "τριλογία" για το hip hop

Mέρος πρώτον

«Άμοιρε γείτονα»

«..Όταν αγγίζεις τον ουρανό σου
γίνεσαι ένα με το θεό σου
και εξουσιάζεσαι..»


Οι “Active Member” είναι ένα γνωστό συγκρότημα της ελληνικής hip-hop σκηνής . Έχει εγκαινιάσει ένα νέο τρόπο μουσικής έκφρασης , το low bap, που είναι επίσης πολύ γνωστός.
Τους συνάντησα μια φορά στην Σαλλονίκη , στη Τσιμισκή, στη μέση του δρόμου να περπατούν ατάραχοι με τα μαύρα φαρδιά ρούχα τους ενώ γύρω μας έπεφταν βροχή τα δακρυγόνα
Είχα αρχίσει ήδη να έρχομαι σε επαφή με αυτό το είδος μουσικής έκφρασης και μου έκανε εντύπωση . Πιο πολύ μου άρεσε o ποιητικός τους λόγος .
Το βράδυ πήγα και σε μια συναυλία τους στο πανεπιστήμιο. Έμεινα με ανοιχτό το στόμα !
Οι χεβυμεταλλάδες της γειτονιάς μου ( και ιδιαίτερα ο Αντώνης ο φανατικός), τους περιφρονούν.

« Αυτά δεν είναι μουσική» -μου λένε -«είναι παρλάτες με ηλεκτρονικούς ήχους κονσέρβα»- ότι -« η ψυχή πρέπει να «βγεί» από τις άκρες των δακτύλων» - και άλλα πολλά μου λένε .
Και τους ακούω. Γιατί – ως γνωστό - έχω εμπιστοσύνη στην ευαισθησία της ράτσας του Alternative Heavy Metal.
Κρατάω, όμως, και τις επιφυλάξεις μου.

Άλλοι πάλι μου λένε ότι

«Όταν χορταίνουν οι ποιητάδες,
αλλάζουν ρότα κι όλες οι αράδες
που ξεφουρνίζανε»

Εδώ δεν με αφορά το θέμα διότι δεν έχω παντρευτεί με ποιητή αλλά ούτε και με τον επιπλοποιό που μου έφτιαξε την βιβλιοθήκη.

Ας κάνει ο καθένας τα «κουμάντα» του, η αλλιώς «Καθείς και τα όπλα του» που έλεγαν αυτοί που ήξεραν.

Το θέμα, όμως , είναι άλλο .
Τι σχέση μπορεί να έχει ο «διαχειριστής Βαγγέλης» με όλα αυτά.
Έλα ντε!

Ο Βαγγέλης ,λοιπόν, διαχειρίζεται τις τύχες της πολυκατοικίας μας.

Θα μου πείτε «γιατί ο Βαγγέλης?» και θα σας απαντήσω ευθέως «Γιατί κανείς άλλος δεν ενδιαφερόταν για την θέση.»

Παρά την ηλικία του (πάνω από 80) φροντίζει για όλα.
Και το ευχαριστιέται , αισθάνεται απαραίτητος ,αναντικατάστατος, μέρος της εξουσίας . Στέλνει και γράμματα στους υπουργούς, δέχεται ευχετήριες κάρτες στις γιορτές από πολιτικούς και δημάρχους, καλεί σε γενικές συνελεύσεις (που δεν πάει κανένας) , έτερον εκάτερον .

Είναι ο «άμοιρος γείτονας» μας που βρέθηκε μπροστά σε ένα ανεξήγητο φαινόμενο και σε μια εξαιρετική περίσταση .

Για όλα αυτά ,όμως, θα σας μιλήσω στο επόμενο post με τίτλο «το πόμολο»