Ένας τροβαδούρος βορειοδυτικά του Ρίο Πέκος με ελάχιστα αποθέματα τροφής , αντοχής , ανοχής και με ξεκούρδιστη την σολ

Τετάρτη, 25 Μαΐου 2011

Εδώ μηχανουργείο



Με σκληρή γλώσσα τοποθετήθηκε η ελληνίδα επίτροπος Θαλασσίων Υποθέσεων, Μαρία Δαμανάκη, στα σενάρια «απομάκρυνσης» της χώρας από τα ευρώ.
Η δήλωσή της έχει ως εξής:
«Η μεγαλύτερη κατάκτηση της μεταπολεμικής Ελλάδας, το ευρώ και η ευρωπαϊκή πορεία της χώρας είναι σε κίνδυνο. Το σενάριο της απομάκρυνσης της Ελλάδας από το ευρώ βρίσκεται πλέον στο τραπέζι καθώς και η μεθόδευσή του.
Είμαι υποχρεωμένη να μιλήσω ανοικτά. Έχουμε ιστορική ευθύνη να δούμε το δίλημμα καθαρά: Ή συμφωνούμε με τους δανειστές μας σε ένα πρόγραμμα σκληρών θυσιών με αποτελέσματα, αναλαμβάνοντας τις ευθύνες για το παρελθόν μας ή επιστρέφουμε πίσω στη δραχμή. Όλα τα υπόλοιπα είναι δευτερεύοντα στις σημερινές συνθήκες»

Τι γίνεται στον κόσμο ρε παιδιά!
Η Δαμανάκη θέλει να αναλάβει τις ευθύνες του παρελθόντος.
Ο Σαββόπουλος θέλει να στείλει του μετανάστες στα ξερονήσια.
Ο Λοβέρδος  τα κάνει όλα για την πατρίδα.
Ο Κώστας Πρέκας είναι εξοργισμένος αλλά δεν θυμάται γιατί.
Δεν έχω ακούσει ακόμα τον Νταλάρα.

Σάββατο, 21 Μαΐου 2011

Έρχονται και άλλοι μετανάστες!

Παρασκευή, 20 Μαΐου 2011

Κυβέρνηση εθνικής δικτατορίας

Τετάρτη, 18 Μαΐου 2011

Νο 1225782

Η πίπα στην Αμερική δεν θεωρείται σεξουαλική συνεύρεση (υπάρχει δεδικασμένο) και, βεβαίως , δεν στοιχειοθετεί απόπειρα βιασμού ένεκα του ότι ο "αδίστακτος" βιαστής κινδυνεύει ανα πάσα στιγμή να χάσει το μόριο του.

Λευτεριά στον σύντροφο Νο 1225782.

Είναι δικός μας.

Το λέει και ο Πεταλωτής

Κάτω τα ρεμάλια της

Goldman Sachs


David Rockefeller

Dean Witter

Merrill Lynch

Rothschild’s


Πέστααα !!! Martin Feldstein

Κυριακή, 15 Μαΐου 2011

Πεταλωτής: "Η καμαριέρα ήταν του ΣΥΡΙΖΑ"

Αποκαλύπτω τις άγνωστες πλευρές του σκανδάλου.
 
Μάθετε σήμερα αυτά που θα αποκαλυφθούν από τα απόρρητα αρχεία της CIA μετά από σαράντα χρόνια.
Στηρίζω τις αποκαλύψεις μου στο κρυφό ημερολόγιο της Καμαριέρας με την οποία  είχα σχέση από τότε που ήταν στον «Ρήγα Φεραίο».
.
Στο επόμενο post αποκαλύπτω τις  σελίδες του ημερολογίου :
«Παρασκευή  8 Απριλίου (Χαιρετισμοί) ώρα 10.30 πρωί»
Και
«Κυριακή 10 Απριλίου (Οσίας Μαρίας της αιγυπτίας) ώρα 10.30 το πρωί»

Δευτέρα, 2 Μαΐου 2011

Μια μικρή πονεμένη multimedia ιστορία


Ο Βρασίδας μας είχε μπει στο ρουθούνι.

Εμφανίσθηκε στο ελαφρολαϊκό ποπ στερέωμα με κάτι μελοτράγουδα και κάτι κολλητά χρωματιστά λαμέ που δεν τα άντεχε ο οργανισμός μας.

Για ευνόητους λόγους επέλεξε το όνομα  «Δάκης» που ήταν πιο τραβηχτικό για τα κοριτσόπουλα και τους χλεχλέδες της εποχής.

Του την φυλάγαμε.

Περιμέναμε υπομονετικά την κατάλληλη στιγμή.

Το μίσος μας για το στερεότυπο αυτό  ήταν μεγαλύτερο από αυτό του Μπιλ (Λάντεν) για τους Αμερικάνους ιμπεριαλιστές.

Ακούγαμε «Δάκης» και μας έπιανε τρεμούλα.

Ώσπου ξαφνικά στο τέλος της Ανοίξεως (που κλείνουν τα σχολεία) εμφανίζονται αφίσες για μια και μοναδική συναυλία του Δάκη σε συνοικιακό κινηματογράφο.

Καλύτερη ευκαιρία δεν θα μπορούσε να υπάρξει.

Διεκόπησαν πάραυτα οι εχθροπραξίες με τις συμμορίες της Άνω Νέα Σμύρνης  και της Άνω Δάφνης και συναντήθηκαν οι οπλαρχηγοί για να οργανώσουν την "επιχείρηση".

Αγοράστηκαν εισιτήρια (για αυτούς που δεν είχαν λεφτά) και έγινε ο απαραίτητος εφοδιασμός των δυνάμεων μας με γιαούρτια και αυγά.

Μέχρι την Τετάρτη είχαν κανονισθεί και οι τελευταίες λεπτομέρειες.

Και ενώ όλα ήταν έτοιμα, ξαφνικά ανακοινώνεται ότι για κάποιους λόγους δεν θα εμφανισθεί ο ίδιος και στην θέση του θα τραγουδήσει ένα άλλο νεοανερχόμενο αστέρι του λαϊκού  ποπ στερεώματος ονόματι Φίλιππος  Νικολάου.

Ο απόλυτος πανικός!

Το στερεότυπο ήταν περίπου το ίδιο αλλά εδώ δεν ξέραμε το βασικό σουξέ προκειμένου να συντονίσουμε τις δυνάμεις μας ώστε να πέσουν τα γιαούρτια.

Ρωτώντας από δώ και από κει, μαθαίνουμε για ένα νέο του σουξέ που έκανε θραύση με τίτλο «Μεγιεμελέ».

Εδώ είμαστε!

Θα σκορπίζαμε μέσα στο σινεμά και  στο τρίτο «μεγιεμελέ» θα  άρχιζε η εκτόξευση από διαφορετικές κατευθύνσεις .

Έφτασε το Σάββατο και έξω από το σινεμά μας περίμεναν οι κλούβες.

Κάποιος μας κάρφωσε.

Όποιον έβλεπαν με σακουλάκι τον μπαγλάρωναν.

Καταλήξαμε στο τμήμα να τρώμε φάπες μέχρι τα ξημερώματα.

Πέρασαν πολλά χρόνια και ενώ βρισκόμουν σε ένα Μπαρ νάσου και μέσα στο μισοσκόταδο βλέπω να μπαίνει μια παρέα καλοστεκούμενοι ασπρομάλληδες.

Συναντώνται τα βλέμματα μας και μου χαμογελάει ο πρώτος.

Κάτι μου θύμιζε.

Απλώνω το χέρι και το χαιρετάω.

Πάγωσα!

Ο Δάκης!

-«Δεν είναι δυνατόν!» Ψιθυρίζω.

-«Τι πράγμα;» μου λέει χαμογελώντας συνεσταλμένα.

-«Που να σου εξηγώ» του απάντησα. 

  
video