Ένας τροβαδούρος βορειοδυτικά του Ρίο Πέκος με ελάχιστα αποθέματα τροφής , αντοχής , ανοχής και με ξεκούρδιστη την σολ

Κυριακή, 10 Οκτωβρίου 2010

ταῦτα λέγων ἐφώνει· ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω....

.

....αν και πολύ φοβάμαι....




J. Verdi, La traviata (Un di felice eterea).

Placingo Domingo και Teresa Stradas 1983.

Η μετάφραση δική μου.

4 σχόλια:

coerdia είπε...

Γειά σου Τροβατόρε, αμήν:)

στελιος είπε...

Γεια σου Τροβατόρε.
Σαν κεφαλονίτης μ΄αρέσουν αυτά που βάζεις.
Το νησί μας έχει παράδοση στο είδος μια και δεν είχαμε ποτέ Τούρκικη κατοχή αλλά Βενετσιάνικη.

IL TROVATORE είπε...

coerdia
Στούς έρωτες (όχι απαραίτητα μεταξύ των ανθρώπων αλλά με την γενικότερη έννοια) η είσαι έτοιμος να τα δώσεις όλα, η άστο καλύτερα. Θα ταλαιπωρηθείς και στο τέλος θα στα φάνε οι δικηγόροι.

IL TROVATORE είπε...

Γεια σου Στέλιο.
Έτσι που τα λές είναι.
Κάποτε ο πατέρας μου μου είπε μιά ιστορία απο την Κεφαλονιά όπου σε μια παράσταση της Traviata στο Αργοστόλι, οι θεατές είχαν ρίξει λαχανικά στην σκηνή επειδή δεν τους άρεσε η παράσταση.

Ως γνήσιος Επτανήσιος, όπου δεν σου αρέσει η "παρασταση" ρίχνε κομιντόρα.