Ένας τροβαδούρος βορειοδυτικά του Ρίο Πέκος με ελάχιστα αποθέματα τροφής , αντοχής , ανοχής και με ξεκούρδιστη την σολ

Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2009

Στις ΗΠΑ κάποιος βρήκε σε ένα σεντούκι της γιαγιάς του χειρόγραφες συνταγές μαγειρικής από την εποχή της μεγάλης οικονομικής κρίσης του 1929. Οι συνταγές ήταν προσαρμοσμένες στις ελλείψεις εκείνου του καιρού και μπορούσε κανείς να μαγειρέψει νόστιμα και υγιεινά χωρίς να ξοδέψει σχεδόν τίποτα.
Ο τύπος εμπορεύθηκε τις συνταγές της γιαγιάς του και σε λίγους μήνες είχε γίνει πλούσιος.
Συνεχίζω στο δρόμο που χάραξε αυτός ο εξαίσιος άνθρωπος (και η γιαγιά του).


Κόκκορος παστιτσάδο με (σχεδόν) μηδέν έξοδα

Σάββατο ώρα 2.00 μμ
Παίρνεις μαζί σου μια πετονιά χονδρή , λίγους σπόρους καλαμποκιού και μια πένσα .
Γλιστρώντας σαν σκιά στο σκοτάδι φτάνεις ως το φράχτη του κοτετσιού της γειτόνισσας σου.
Ρίχνεις λίγους σπόρους στον Κόκορα και τον φέρνεις κοντά..
Δένεις τον τελευταίο σπόρο με την πετονιά στο σημείο που τον έχεις χαράξει.
Ρίχνεις την πετονιά με το σπόρο και περιμένεις να «τσιμπήσει» ο κόκορας.
Όταν φθάσει στον σπόρο με την πετονιά θα τον καταπιεί ασυζητητί.
Όταν ο σπόρος κατέβει στο στομάχι του συμπαθούς πουλερικού, αρχίζεις να τραβάς απαλά τον κόκορα προς το μέρος σου με ανοιχτό το στόμα..
Μην φοβάσαι δεν θα φωνάξει γιατί η πετονιά τον εμποδίζει.
Όταν τον φέρεις στον φράχτη, κόβεις το κοτετσόσυρμα με την πένσα και τον βγάζεις έξω.
Πλέκεις το κοτετσόσυρμα να μην φύγουν οι κότες (δεν είσαι αναίσθητος).
Του δένεις τα ποδάρια , τον κρεμάς ανάποδα και με ένα καλά ακονισμένο μαχαίρι του κόβεις το λαιμό (κοντά στο κεφάλι).
Αν είσαι πολύ ευαίσθητος βάζεις άλλον να τον σφάξει για να μην φταις εσύ.
Τον βουτάς σε καυτό νερό, τον ξεπουπουλιάζεις, του βγάζεις τα εντόσθια (μαζί και την πετονιά ) , τον κόβεις σε μερίδες και τον βάζεις στο ψυγείο.

Σάββατο ώρα 3.30 μμ.

Βάζεις τις πιτζάμες σου και πέφτεις στο κρεβάτι.
Ο Σταρ προβάλει για πολλοστή φορά την «Λάμψη» με τον Τζάκ Νίκολσον στο ρόλο του τρελαμένου φύλακα ξενοδοχείου.
Μην δίνεις σημασία.
Γύρνα από το άλλο πλευρό και άφησε τον τρελάρα να γράφει διαρκώς την ίδια λέξη στην γραφομηχανή.

Κυριακή ώρα 10.30 πμ.

Ξυπνάς σαν το πουλάκι.
Ο κόκορας της γειτόνισσας, για κάποιο ανεξήγητο λόγο δεν λάλησε στις 4.30 μμ..
Στον Σταρ ο Μπάγκς Μπάννυ τρέχει έντρομος ενώ τον κυνηγούν σκάγια .
Ντύνεσαι σπορ και χαλαρά .
Ναι! Ήρθε η ώρα του λαού!

Κυριακή ώρα 11.00 πμ.

Στήνεις στον κήπο σου ένα τρίποδο (μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα) και κρεμάς την κατσαρόλα με σύρμα . Το νερο ίσα που σκεπάζει τον κόκορα και η φωτιά σιγανή και να πιάνει όλο τον πάτο της κατσαρόλας.
Τροφοδοτείς με μικρά ξυλαράκια την φωτιά ώστε να διατηρείς συνεχή και χαμηλή την φωτιά.
Μην βιάζεσαι. Θέλει 2-3 ώρες βράσιμο.
Μετά το πρώτο βράσιμο ρίχνεις φρέσκια ψιλοκομμένη τομάτα (δική σου), Πιπεριά καυτερή ψιλοκομμένη δική σου (λίγη), ένα κουτάλι του γλυκού καυτερό κόκκινο πιπέρι , ένα κουτάλι της σούπας γλυκό κόκκινο πιπέρι και αλάτι χονδρό θαλασσινό.

Κατά διαστήματα τον τσιμπάς να δεις αν είναι μαλακός.
Αφού στύψει με το ζουμί του τον βάζεις σε πιατέλα και ετοιμάζεις την κατσαρόλα για τα μακαρόνια .

Προτιμήστε πάστα φρέσκα χονδρή και με τρύπα . Όχι του εμπορίου. Αγοράστε το αλεύρι και σύντομα θα ανεβάσω και συνταγή για την ζύμη.

Κυριακή ώρα 2.30 μμ

Το τραπέζι είναι έτοιμο και τότε χτυπάει το κουδούνι. Η γριά γειτόνισσα σου έχει φέρει μια μποτίλια μαύρο κακοτρύγη του όρους σαν υποχρέωση για μια φωτογραφία που της έβγαλες με την ψηφιακή σου μηχανή και της την έβαλες και σε φτηνό κουάδρο (από το σούπερ μάρκετ). Κάτι μουρμουράει για κάποιο κόκορα που έχασε εψές το βράδυ.

Κουνάς συγκαταβατικά το κεφάλι και κλείνεις ευγενικά την πόρτα.

Για κάποιο , επίσης ανεξήγητο λόγο, ο κλεμμένος κόκορας είναι πιο νόστιμος . Πάντα πίστευες ότι πρόκειται για άλλη μια από τις λαϊκές δεισιδαιμονίες (όπως το ξεμάτιασμα).

Και όμως είναι αλήθεια..



Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2009

Αλήθεια!

video

Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2009

Entith Piaf - 11 Οκτωβρίου 1963

Νάμαστε πάλι οι τρείς μας.
Κυριακή βραδυ.
Η μελαγχολική της φωνή στους 103.7 fm.
Η πριγκίπισα μου ξαπλωμένη στον καναπέ σαν την maja vestita του Goya .
Ενω εγώ (ο ίδιος) να ανακατεύω σκεπτικός την μετεκλογική μου κατσαρόλα.
video

Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2009

Για την ημέρα γέννησης του Giuseppe Verdi

Σαν σήμερα πρίν από 196 χρονια γεννήθηκε ο Τζιουζέπε Βέρντι (1813-1901) ένας από τους μεγαλύτερους μουσικούς του κόσμου.
Υπήρξε ο πλέον στρατευμένος μουσικός στην εποχή της δημιουργίας των εθνικών αστικών κρατών και τα έργα του εκτός απο το κοινωνικό η θρησκευτικό τους περιεχόμενο αναφέροταν με έμμεσο τρόπο στα γεγονότα της εποχής του.

Συνήθως χρησιμοποιούσε θέματα ιστορικά, διασκευασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να γίνονται άμμεσοι παραλληλισμοί με κοινωνικές η πολιτικές καταστάσεις.

Στο Nabucco , μια από τις γνωστότερες όπερες , αναφέρεται στην πορεία των δούλων της κοιλάδας του Ιορδάνη που επιστρέφουν στην πατρίδα τους ύστερα απο την απελευθέρωση τους απο τον Nabuccodonosor.

Η επιστροφή των δούλων του βιβλικού μύθου στην πατρίδα τους παραλληλίζεται με την προσπάθεια της αστικής τάξης για την συνένωση των κρατιδίων της Ιταλίας σε έναν εθνικό χώρο.

Η πρώτη παράσταση του Nabucco έγινε στην Σκάλα του Μιλάνου στις 9 Μαρτίου του 1842, ο θρύλος όμως θέλει την καλύτερη εκτέλεση να έχουν κάνει οι Πιεμοντέζοι επαναστάτες όταν έμπαιναν στην Βερόνα το 1860 τραγουδώντας το Va pensiero.

Στην Κέρκυρα η όπερα ανέβηκε για πρώτη φορά το 1844 στο San Giaccomo.

Η αφίσσα που παραθέτω λέει ότι η παράσταση έγινε το 1846 στην Κέρκυρα.
Δεν είμαι σίγουρος αλλά, η ανέβηκε ξανά μετά απο δύο χρόνια, η η πραγματική χρονολογία είναι αυτή της αφίσσας.

Το βιντεάκι με το Va pensiero το έφτιαξα εγώ (ο ίδιος) , η μετάφραση είναι δική μου (και αναλαμβάνω την ευθύνη) μωρά μου.
video

Σάββατο, 3 Οκτωβρίου 2009

Αφιέρωμα στον Οκτώβρη

Η Ιστορία μιας στρουμπουλής και ζουμερής χωριατοπούλας που έπεσε στα νύχια του μαύρου Φασισμού.


Η περιπέτεια της ευτυχισμένης χωριατοπούλας αρχίζει όταν την ανακαλύπτει ο Eldo di Lazzaro και γράφει την μουσική της Reginella Campagnola .

Ο τύπος είχε μανία με στρουμπουλές χωριατοπούλες. Γύρναγε ανά την Ιταλική επικράτεια και έγραφε τραγούδια με περιεχόμενο ηθικοπλαστικόν, ελαφρώς ερεθιστικόν , εν πάσει περιπτώσει, αντίθετο στην καταραμένη αστυφιλία.

H «Βασιλοπούλα χωριατοπούλα», λοιπόν, ζούσε στα βουνά του Abruzzo (εκεί που έγιναν οι πρόσφατοι σεισμοί) και ήταν άσημη μέχρι που την ανακάλυψε ο Ιταλικός φασισμός πριν από τον Πόλεμο.
Ταίριαζε στο στερεότυπο που του χρειαζόταν και την έκανε διάσημη.

Μετακομίζει εις την Ελλάδα ( που την χρειάζονταν και εδώ για άλλους λόγους) και γίνεται η «Μικρή χωριατοπούλα» στην περίοδο του ρετσινόλαδου.

Όλα πήγαιναν καλά , ώσπου ξεσπάει ο ελληνοιταλικός πόλεμος και εκεί που η «Μικρή χωριατοπούλα» του Φώτη Πολυμέρη εδω πήγαινε «με το γαϊδουράκι τα φρούτα της στην αγορά» βρίσκεται (όλο με μίας) στη Πίνδο ως Κοροΐδο Μουσολίνι » (Σοφία Βέμπο , Νίκος Γούναρης) . εδω


Πέρασαν τα χρόνια και πέρασε και αυτή στην λησμονιά. Κατέληξε στα παλαιοπωλεία στο Μοναστηράκι δίπλα σε χλαίνες και τρυπημένα κράνη να την παζαρεύουν για μερικές δεκάρες μαζί με καμιά δεκαριά άλλους δίσκους γραμμοφώνου συνολικού βάρους δώδεκα κιλών.

Είδε και αποείδε και αποφάσισε να νοικοκυρευτεί.

Επιστρέφει στο Abruzzo όπου παντρεύεται (παρά την θέληση των δικών της) έναν Ιταλό βετεράνο με ψυχολογικά προβλήματα, κόβει το κάπνισμα και φεύγει για το Μιλάνο όπου και ανοίγει μάντρα με μεταχειρισμένα αγροτικά τζιπάκια τύπου Fiat Campagnola .

Έζησε ευτυχισμένη μέχρι τα βαθειά της γηρατειά.

Πέθανε από καρκίνο λόγω υπερβολικής χρήσης κινητού και αναπαύεται στο νεκροταφείο της L’Aquila όπως ήταν και η τελευταία της επιθυμία.

video

Ρε τι τραβάει και αυτός ο Οκτώβρης!