Ένας τροβαδούρος βορειοδυτικά του Ρίο Πέκος με ελάχιστα αποθέματα τροφής , αντοχής , ανοχής και με ξεκούρδιστη την σολ

Πέμπτη, 4 Ιουνίου 2009

TERZO GIORNO Prima di elezioni

Τρείς ημέρες πριν από τις εκλογές

Βολτάρω στην πλατεία .
Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πανεξόρμηση.
Έχουν επιστρατεύσει τους πάντες .
Διακρίνω μέχρι και τον Γερόλυκο του Ρήγα.. Είχε φύγει επί Κωνσταντόπουλου και επέστρεψε τώρα , ως «συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ».

Με πλησιάζει. Είχα καιρό να τον δώ. Γκρίζα μαλλιά, μουστάκια, κοιλίτσα και το ίδιο ψαγμένο ύφάκι των μαθητικών μας χρόνων στην Αθήνα.

-Πρέπει να μιλήσουμε , μου λέει σοβαρά.
-Λέγε, σε ακούω.
-Εδώ; - μου απαντάει.
Θυμάμαι την ατάκα της Βλαχοπούλου και χαμογελάω.
-Πού θέλεις να πάμε; Στην Παλιοκαστρίτσα;
-Αδιόρθωτος πάντα! - μουρμουρίζει.

Τον ακολουθάω στο απέναντι καφενείο.
Σκέφτομαι ότι δεν έχει αλλάξει καθόλου το περπάτημά του.
Ζούσαμε στην ίδια γειτονιά τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης.
Αυτός ήταν από τους αρχηγούς του Ρήγα Φεραίου.
Εμείς τότε είχαμε φτιάξει μια ροκ μπάντα … τα «ιπτάμενα καράβια».
Εγώ διαγραμμένος από το ΜΛ , ο άλλος διαγραμμένος από τη μάνα του, ο τρίτος διαγραμμένος από την «Ζωή του Παιδιού» και ο τέταρτος διαγραμμένος από το αφεντικό του.
Μαζευτήκαμε και η ιδρύσαμε τη μπάντα.
Η μάρα η σάρα και το κακό συναπάντημα .
Έτσι θα έπρεπε να ονομαστεί η μπάντα αλλά δεν με άκουσαν. Ήθελαν κάτι πιοιητικόν (τρομάρα τους).

Εκείνες τις μέρες θα γινόταν μια «μεγάλη» συναυλία στη γειτονιά και θα παίζαμε και εμείς δύο τραγούδια.
Αδειάσαμε την μεγάλη αίθουσα του Αθλητικού κέντρου από τα τραπέζια του πίγκ-πόγκ , εγκαταστήσαμε και τους ενισχυτές (1.000 Vatt ,παρακαλώ! Ούτε στον ύπνο μας) και έτοιμος ο χώρος.
Με το που αρχίζει η συναυλία νάσου και ο Γερόλυκος επικεφαλής αντιπροσωπείας από Ρηγίτισσες .
Μαλλάκι περιποιημένο, μπλουζάκι polo, παντελόνι τζιν καμπάνα (για την περίσταση) ,παπουτσάκι μπάσκετ ελβιέλα. και υφάκι «ψαγμένος γκόμενος που καταδέχτηκα και ήρθα να δω πως διασκεδάζει η πλέμπα».

Είπαμε να του κάνουμε πλάκα και σκαρώσαμε ένα αυτοσχέδιο δίστιχο για την περίσταση. Θα το λέγαμε ανάμεσα στα δύο τραγούδια..

Ξεκινήσαμε με το Easy Livin’ των Uriah heep (αγνώριστο το κάναμε ), που ήταν το αγαπημένο μας και μόλις τελειώσαμε συνεχίζουμε κολλητά την εισαγωγή από το τραγούδι των Νοστράδαμος «Τα παραμύθια της γιαγιάς».
Η μπάντα λικνίζεται με χάρη , μπαίνουν τα φωνητικά
«εα εα εα εε εα εα εα εεε
και ο Χάρης τραγουδάει
« Ήθελα να’μουνα Ρηγάααας
Να με έβλεπες και να γελάααας
Ο μαχητής και ο ωραίοοοος….
…εα εα εα εεεε……..............»

Έπεσε πολύ γέλιο . Χαμογέλασε και ο Γερόλυκος . Σκάσανε και οι Ρηγίτισσες στα γέλια.
Άλλα επίπεδα!

Θα ήθελα να μείνω για πάντα εδώ αλλά δεν γίνεται , πρέπει να γυρίσω πίσω .

- Να κάτσουμε εδώ; …. Λέγε!...... Πού έχεις το μυαλό σου ρε φίλε;
- Άσε που να σου εξηγώ….. λοιπόν λέγε τι θέλεις ;

Με κοιτάει επίμονα και ερευνητικά στα μάτια .
«Χρειάζεται να συναντηθούμε» μου λέει με ύφος σοβαρόν έως δραματικόν.
«Εμείς οι δύο;» ερωτώ αφελώς .
«Μην κάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις. Εννοώ ο ΣΥΡΙΖΑ με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Σου το έχω ξαναπεί . Είναι ιστορική ανάγκη.»

«Πρώτον δεν μου το είχες ξαναπεί έτσι ακριβώς» του λέω « μου είχες πει (τότε που σας δίνανε τα τρελά ποσοστά) να καταθέσουμε αίτηση για να μας κάνετε συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ». Στη συνέχεια ήρθε ο Δεκέμβρης , σας πήρανε από το αυτί και σας γυρίσανε πίσω . Σας ρίξανε , για τιμωρία και τα ποσοστά, και τώρα μου λες για ιστορικές αναγκαιότητες».
«Παρόλα αυτά σου λέω ναι .»
«Ραντεβού τον επόμενο Δεκέμβρη».
«Να ξεκαθαρίσετε και εσείς κατά που πάτε .
Να σταθεροποιηθούμε λίγο και εμείς και βλέπουμε».

Σηκωθήκαμε . Για μια στιγμή συναντήθηκαν τα βλέμματα μας . Διέκρινα μια σκιά μελαγχολίας;
Η μου φάνηκε;

Απομακρύνθηκε με εκείνο το χαρακτηριστικό βάδισμα κάτω από τις μπασκέτες του αθλητικού κέντρου του Νέου Κόσμου.

Σαν να μην πέρασε μια μέρα.

6 σχόλια:

herrkstories είπε...

Τροβατόρε, ωραίο!

ΥΓ: Εντάξει την είδαμε την κορμάρα σου, δείξε και λίγο τοπίο

theorema είπε...

Κι εμένα μου άρεσε, τροβατόρε.
Κι η φωτό μια χαρά, κι άσε τον ΧερΚα να λέει :-)))

il trovatore είπε...

Και που να δείτε την φωτογραφία της σήμερον ημέρας όπου σε λίγο θα συναντήσω την Σουζάνα στον Απραό.

herrkstories είπε...

Η Σουζάνα το ξέρει;

theorema είπε...

Θέλουμε Σουζάνα! Θέλουμε Σουζάνα!

il trovatore είπε...

Το ξέρει χερκάπα μου. Το ξέρει!