Ένας τροβαδούρος βορειοδυτικά του Ρίο Πέκος με ελάχιστα αποθέματα τροφής , αντοχής , ανοχής και με ξεκούρδιστη την σολ

Δευτέρα, 20 Απριλίου 2009

Την οργή των αμνών να φοβάσαι

Τελικά έγινε και αυτό..
Μείναμε νηστικοί !!

Ο αδελφός μου ο ζωόφιλος ….. την ώρα που φέραμε τον άνθρωπο να σφάξει το αρνί .. “για να μην αισθανόμαστε ένοχοι” (έλεγε) …
… τότε, ακριβώς, νοστάλγησε τα οργισμένα νιάτα του… έβαλε στη διαπασών το άσμα και…. δείτε παρακάτω τι επακολούθησε…

2 σχόλια:

theorema είπε...

Ε.Κ.Π.Λ.Η.Κ.Τ.Ι.Κ.Ο το βιντεάκι!

Και πάλι όμως μια μικρούλα θλίψη (μαιτότητα) με έπιασε: το καημένο το ζωντανό, δεν ήξερε πως το παράθυρο ήταν λίγο πιο πάνω και πως μόνο μέσα από παράθυρα -και ουχί μέσω τοίχων-μπορεί κανείς να καταφέρει το μοιραίο χτύπημα.

il trovatore είπε...

Θα μάθει σιγα-σιγά.