Ένας τροβαδούρος βορειοδυτικά του Ρίο Πέκος με ελάχιστα αποθέματα τροφής , αντοχής , ανοχής και με ξεκούρδιστη την σολ

Κυριακή, 12 Απριλίου 2009

Ο Θεός μου...

…Είναι εγκρατής γενικά ,εκτός από την ημέρα που κάτι τον έπιασε και τα έκανε όλα βιαστικά-βιαστικά , μέσα σε μια βδομάδα.

Είναι πράος με τους ευσεβείς αλλά κραδαίνει ,ενίοτε , την πύρινη ρομφαία σε όσους τολμήσουν να αμφισβητήσουν το Βασίλειο του.

Γενικά δεν επεμβαίνει στη ζωή του ποιμνίου του.

Αυτό βέβαια δεν μας καθησυχάζει ακριβώς επειδή υποθέτουμε ότι κάτι τέτοιο θα πρέπει να τον οδηγεί σε μια φοβερή υπαρξιακή αγωνία.

Τελευταία είναι πολύ ανήσυχος.

Χτυπάει τα κουδούνια τα μαύρα μεσάνυχτα και δίνει ακατανόητες συμβουλές.

Κρυφακούει πίσω από τις κλειστές πόρτες και τους φωταγωγούς .

Κάνει αυστηρές συστάσεις.

Παρακολουθεί με ανησυχία την εξέλιξη της οικονομικής κρίσης.

Ανεβαίνει στην ταράτσα και βλέπει την διαφθορά και την εγκληματικότητα να απλώνεται στην πόλη σαν την Ομίχλη του γνωστού θρίλερ.

Μαζεύει βιαστικά από τα σχοινιά τις απλωμένες υποσχέσεις περασμένων εποχών.

Επιβάλει απαγόρευση της κυκλοφορίας των αισθημάτων μετά την δύσιν του ηλίου.

Στο εξής οι επισκέπτες θα πρέπει να προσκομίζουν στο φυλάκιο της εισόδου, βεβαιώσεις προτέρου εντίμου βίου.

Ελέγχονται εξονυχιστικά οι κινήσεις των ιδεών.

Αλλάζονται όλες οι καμένες λάμπες ,προκειμένου φωτισθούν και τα πιο σκοτεινά σημεία των διαδρόμων των ψυχών .

Κατάσχεται η ερωτική αλληλογραφία στις πύλες του Βασιλείου και οι δράστες διαπομπεύονται.

Τοποθετούνται αυτόματοι προβολείς που θα σαρώνουν αποτελεσματικά την περιπλανώμενη δυστυχία.

Οι διαμαρτυρίες , στο εξής, θα περιοριστούν στους διαδρόμους των ορόφων του Βασιλείου για λόγους τάξεως και ασφαλείας.

Λένε ότι σκοπεύει να κάνει άλλη μια παρουσία (την Δεύτερη).
Εάν δεν φέρει αποτέλεσμα και αυτή θα συνεχίσει και με Τρίτη .
Έτσι και αλλιώς «όλη» η αιωνιότητα δική του είναι.

Και όμως! Τελευταία δεν αισθάνεται καλά.
Μου κάνει παράπονα για ρευματισμούς και πόνους στην μέση.
Γκρινιάζει ότι δεν μπορεί να ανεβαίνει και να κατεβαίνει και αναθεματίζει την ώρα και την στιγμή που κατοικεί τόσο ψηλά.

Φοβάμαι μην συμβεί κανένα κακό.

Κρατάω τις αποδείξεις!

Δεν ξέρεις τι μας ξημερώνει!




Καλή και γρήγορη Ανάσταση Εσταυρωμένοι μου!
Και προσοχή!! Μην βήξετε απότομα γιατί θα νιώσετε ένα δυνατό πόνο στη χολή, στα χέρια, στα πόδια, και έναν φοβερό και ανεξήγητο πονοκέφαλο με "σουβλιές".


11 σχόλια:

Γιώργος Βλάσσης είπε...

Γαμώ τον θέο σου γαμώ, τι τον κρατάς ακόμα; Φτύσ' τον γρήγορα, το καλό που σου θέλω. Από βδομάδα κυκλοφορεί νέα έκδοση και είναι τέλεια free.
Αρκεί μόνο τα στοιχεία σου να συμπληρώσεις σωστά.

Η ΚΡΑΙ-ΠΑΛΗ ΤΩΝ ΤΑΞΕΩΝ είπε...

Από την πρώτη φορά που αναφέρθηκες σ' αυτόν, είχα την υποψία. Τώρα όμως επιβεβαιώθηκα: θεός ο Βαγγέλης!

ΜΑρία είπε...

γιατί πίσω από το καθετί κρύβεται ο Διαχειρστής Βαγγελς!!
χαχαααααααααα!!

il trovatore είπε...

Κραιπάλη
"το νόημα του κόσμου"

Μαρία
Αυτό είναι το γραμμένο μας!

Γιώργο μου
θα κάνω ότι μπορώ για να αλλαξοπιστήσω αλλά δεν σου υπόσχομαι τίποτα.

Кроткая είπε...

respect, Trovatore!
γαμάτο!

il trovatore είπε...

Κροτ
Καλή διαμονή στο σπίτι σου αυτές τις μέρες με τους ανθρώπους σου.

Φιλαλήθης είπε...

Χρόνια πολλά ,εν χριστώ αδελφέ!!!

il trovatore είπε...

φιλαλήθη.
Νάσαι καλά. Σιδερένιος και έχε το νού σου στους Ματαντόρ.
Χρονια πολλα και στον Σπύρο Βλάχο που δεν μας καταδέχεται.

theorema είπε...

Καλή Ανάσταση, τροβαδούρε με τις απίστευτες ιστορίες που μας καθηλώνουν στα πόδια σου σαν παιδιά που τους χαρίσανε άλλη μια μέρα θάμπους.
Σου εύχομαι να παραμείνεις αστείρευτος και γεμάτος, και πάντα να χωράς λιγάκι ακόμα από όλα τα καλά.
Και πάντα να έχεις κάτι να μοιραστείς μαζί μας.

il trovatore είπε...

theorema
Σας ευχαριστώ όλους για αυτην την αξέχαστη Μεγάλη Εβδομάδα.
Φιλησε μου τον άπιστο του μαγικού δάσους και πές του να μετανοήσει γιατί το καλοκαίρι είναι κοντά και εγώ κρατάω τις υποσχέσεις μου.
Λυπάμαι για την απώλεια της Μεγάλης Παρασκευής.

Theorema είπε...

Εμείς να είμαστε καλά, ποιητή μου, και οι απώλειες να αφορούν πάντα και μόνο τέτοια πράγματα και τίποτα πάρα πέρα.
Ήσουν μια μαγική στιγμή μέσα στο Μεγάλο Χρόνο, παραμένεις μια υπόσχεση για ακόμα πιο όμορφο μέλλον (ενάντια στη φθορά, δεν ξεχνάμε).
Πώς να σε ευχαριστήσω εγώ για τις ιστορίες, τα χαμόγελα και την απίθανη έκπληξη? Ο μόνος τρόπος είναι να σου ζητήσω κι άλλο και να σου τάξω ακόμα πιο πολύ κι ακόμα πιο συντροφικά!
Να είσαι καλά και πάντα να βρισκόμαστε όλοι μαζί στο πιο ωραίο νησί του κόσμου.