Ένας τροβαδούρος βορειοδυτικά του Ρίο Πέκος με ελάχιστα αποθέματα τροφής , αντοχής , ανοχής και με ξεκούρδιστη την σολ

Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2009

Foggy dew

St. Patricks Day,

Πρόκειται για τη μεγαλύτερη θρησκευτική και εθνική γιορτή της Ιρλανδίας προς τιμή του προστάτη αγίου της χώρας St. Patrick (385-461μ.Χ).
Αν και οι εορτασμοί της ημέρας επιτελούνται από πολύ παλιά η γιορτή στο θρησκευτικό ημερολόγια παγιοποιείται κατά το 17ο αιώνα.
Η πρώτη παρέλαση, χρονολογείται το 1761 στη Βοστόνη. Οι μεγαλύτερες παρελάσεις σήμερα σημειώνονται στη Νέα Υόρκη με πάνω από 1.000.000 άτομα να παρακολουθούν.
Στα τέλη του 19ου αιώνα και μέχρι τη δεκαετία του 70 ίσχυε νόμος ποτοαπαγόρευσης για τη γιορτή ενώ από τη δεκαετία του 90 στο πλαίσιο της οικονομικής και πολιτισμικής ανάπτυξης της χώρας που πλέον αναφέρεται σε ένα παγκόσμιο επίπεδο, η Ιρλανδική κυβέρνηση αναδεικνύει το Ιρλανδικό στοιχείο της χώρας μέσω της γιορτής και καθιερώνει το St. Patrick’s Festival.
Ξεκινώντας από μονοήμερο εορτασμό σήμερα πλέον το φεστιβάλ διαρκεί πέντε ημέρες.

Κύρια χαρακτηριστικά του εορτασμού είναι το πράσινο χρώμα, οι παρελάσεις, η ιρλανδική μουσική και πολύ αλκοόλ.
Ίσως η κατανάλωση του αλκοόλ να συνδέεται με προχριστιανικούς εορτασμούς του Βάκχου (θεός του κρασιού) οι οποίοι επιτελούνταν κατά τις 15 και 16 Μαρτίου.
Το πράσινο που τόσο συχνά συνδέουμε με την Ιρλανδία δηλώνει τον Gaelic τρόπο ζωής και παραπέμπει στο τριφύλλι, σύμβολο εθνικής συνείδησης της χώρας για πολλά χρόνια αλλά και σύμβολο που χρησιμοποιήθηκε από τον St. Patrick για να εξηγήσει την έννοια της Αγίας Τριάδας στους προ-Χριστιανούς....


foggy dew
πρόκειται για ένα παραδοσιακό ιρλανδικό τραγούδι, οι στίχοι του οποίου αναφέρονται στην Ιρλανδική επανάσταση που έγινε το Πάσχα του 1916. Η επανάσταση οδήγησε στον πόλεμο της ανεξαρτησίας της χώρας 1919-1921 και στη σύσταση του Ιρλανδικού κράτους 1922. Είναι ουσιαστικά ένα τραγούδι που προτρέπει τους Ιρλανδούς να αγωνιστούν για την ελευθερία τους και όχι για τους ξένους (Αγγλικούς) πολέμους. O Cathal Doyle αποδίδει τους στίχους στον Canon Charles O'Neill, εφημέριου της περιοχής Kilkoo και αργότερα του Newcastle κατά το 1919 ενώ η διασκευή της μουσικής ,σύμφωνα με ένα παλαιό χειρόγραφο, αποδίδεται στον Carl Hardebeck.



παραθέτω video με μία από τις αγαπημένες μου εκτελέσεις του κομματιού από Sinead o' Connor και Chiftains.

Το post επιμελήθηκε η Morgana (η μάγισσα μας).

9 σχόλια:

krotkaya είπε...

εξαιρετικό, εξαιρετικό, μπράβο!!
Λείπει μόνο μια αναφορά στο φρικαλέο μαυροζούμι που ακούει στο όνομα Guiness!

Παρεμπιπτόντως, ο Άγιος Πατρίκιος είναι εκείνος που εκχριστιάνισε τους Κέλτες και μάλιστα με ένα πονηρό τέχνασμα (αντιγράφω από σχετικό ποστ μου, για να μην τα ξαναγραφω):

"Το Slane είναι μέρος θρυλικό, γιατί εκεί ο Άγιος Πατρίκιος κέρδισε τους Κέλτες Δρουΐδες με ένα πονηρό τέχνασμα. Σύμφωνα με τον θρύλο, ο πονηρός Άγιος επέλεξε να ανάψει μια μεγάλη φωτιά ανήμερα το Πάσχα, το οποίο συνέπιπτε με μια μεγάλη κέλτικη γιορτή, κατά την οποία επίσης οι Δρουΐδες άναβαν φωτιές. Ο Άγιος φρόντισε να ανάψει την δική του πρώτος και να αξιοποιήσει τον άνεμο για να την κάνει μεγαλύτερη. Η φωτιά ήταν ορατή από τον απέναντι λόγο Tara, χώρο συγκέντρωσης των Δρουΐδων, οι οποίοι δήλωσαν πως αν η φωτιά δεν σβήσει, η θρησκεία τους θα ηττηθεί από τον Χριστιανισμό, όπερ και εγένετο (με τα γνωστά για τους Κέλτες δυσάρεστα αποτελέσματα). Φυσικά, σήμερα, δίπλα στο παλιό ιερό των Κελτών, υπάρχει Εκκλησία του Αγίου Πατρικίου και το άγαλμά του."

Σε κάθε περίπτωση, οι Ιρλανδοί είναι τα καλύτερα παιδιά βορειότερα του Δούναβη! :)

morgana είπε...

Εύγε εύγε! Δεν ήξερα το "τέχνασμα"...

Όσων αγορά στο "φρικαλέο μαυροζούμι" που στην Ιρλανδία το αποκαλούν και black soup...

Πρόκειται για μία μαύρη μπυρα (dry stout) που ξεκίνησε να παράγεται το 1759 στο Δουβλίνο στο Arthur Guinness's St. James's Gate Brewery. Δέκα χρόνια μετά έγινε η πρώτη της εξαγωγή σε Αγγλία. Τα συστατικά της ειναι νερό, κριθάρι, λυκίσκος, και ζύμη μαγιάς ενώ η παχύρευστη υφή της οφείλεται στο άζωτο. Παστεριώνεται και φιλτράρεται. Είναι η πιο διάσημη Ιρλανδική μπύρα που εξάγεται και σε πααάρα πολλές χώρες. Κατα τη δική μου εμπειρία, η βαρελίσια που βρίσκεις στην Ιρλανδία δεν συγκρίνεται με αυτες που εξάγονται...υπήρχε διαφορά στη γεύση ακόμα και σε pub της ίδιας πόλης...
Κατά τα λεγόμενα φίλων μου Ιρλανδών έχει πολλά θρεπτικά στοιχεία και γι'αυτό πολλές φορές δίνουν ένα μπουτσούνι στις έγκυες...
Από ιρλανδικές μπύρες πάντος δοκιμάστε και την Bulmers που πιο πιθανό στην Ελλάδα είναι να την βρείτε ως Killkeny...πρόκειται για cider, μπύρα διλαδή φτιαγμένη από μήλο....ναι καλά υποθέτετε...πέρασα πολύυυυ καλά 1 χρόνο στην Ιρλανδία!
slάnte!!!! (προφέρεται σλόντσε=γειά μας στα gaelic)

il trovatore είπε...

Morgana
Αυτά έκανες στην Ιρλανδία τόσο καιρό και έμείς νομίζαμε ότι διάβαζες?

krotkaya είπε...

Morgana, έμενες στην Ιρλανδία?!?! Τυχερή!

Στο εργοστάσιο της Γκίνες πάντως, μας είπαν πως το κριθάρι καβουρδίζεται, εξού και το μαύρο χρώμα.

Μας είπαν ακόμα, πως η διαφορά στην γεύση έχει να κάνει με το γεγονός πως η μπίρα αυτή δεν πρέπει να κουνηθεί, γιατί χαλάει. Έτσι, η καλύτερη είναι στο σημείο παραγωγής της! Όσο πιο πολύ κουνηθεί, τόσο το χειρότερο! (Σκέψου πόσο χάλια θα είναι στην Αυστραλία!).

Πάμε να κατασκηνώσουμε έξω από το εργοστάσιο λοιπόν, χα χα!

Η Κίλκενυ είναι καλύτερη, μάλλον επειδή είναι cider (προσωπικά γούστα είναι αυτά βέβαια!)

morgana είπε...

krotkaya προσωπικά μου αρέσουν εξίσου και οι 2....επίσης ετοίμασα το αντίσκοινο, τα στρώματα ύπνου και τα σύνεργα της κατασκήνωσης...έβαλα και μερικές ατομικές ψηστιέρες για να μην πίνουμε τις μπύρες ξεροσφύρι...όποτε θες λοιπόν φύγαμε!!
Φίλτατε trovatore...εκτός από το διάβασμα έκανα και αυτό που εμείς οι ανθρωπολόγοι λέμε "επιτόπια συμμετοχική έρευνα" χιχιχιχχ απλά έτυχε να την κάνω σε όλες τις pub του Λιμερικ ΧΑΧΑΧΑ

Кроткая είπε...

morgana, ναι, ναι, πάμε!

Η επιτόπια συμμετοχική έρευνα συνοδεύεται από 763 χικ ημερησίως?
Θέλω κι εγώ να συμμετέχω σε αυτή την έρευνα!

il trovatore είπε...

Πάτε?
Πού πάτε?
Εμένα εδώ θα με αφήσετε?
Για καθήστε καλά!

Кроткая είπε...

πάμε, πάμε!

άμα θες, τρέχα να μας προλάβεις, χο χο χο!

il trovatore είπε...

Αυτό ναι!!!
Δεν το έχω κάνει!!
Έξω απο εργοστάσιο μπύρας στην Ιρλανδία σε αντίσκηνο ανάμεσα απο δύο μπεκρούδες. Να το μάθει ο Μπουκόφσκι να ρίξει φωτιά να με κάψει απο τη ζήλια του!