Ένας τροβαδούρος βορειοδυτικά του Ρίο Πέκος με ελάχιστα αποθέματα τροφής , αντοχής , ανοχής και με ξεκούρδιστη την σολ

Παρασκευή, 13 Φεβρουαρίου 2009

Armolino tersi mai, Privi, soli,Alegri mai…


Το Αρμολίνο είναι ένα τραγούδι 400 ετών .
Το γνωρίζουν ελάχιστοι άνθρωποι . Εγώ το πρώτο άκουσα από τους δικούς μου.

Είναι γραμμένο στην Βενετική διάλεκτο και έχει υποστεί αρκετές αλλοιώσεις στο διάβα των αιώνων.
Περιγράφει την άθλια ζωή του πληρώματος μιας αρμάδας βενετσιάνικων εμπορικών πλοίων που αποφασίσουν να εξεγερθούν . Βυθίζουν τα πλοία στα σκοτεινά βάθη και βγαίνουν στη στεριά «ως ξένοι πάνω σε σανίδες».

Σας μιλώ για ένα τραγούδι που αφού εγκατέλειψε τα βάσανα της θάλασσας , βγήκε στην στεριά πάνω σε μια σανίδα και συνέχισε το απίστευτο ταξίδι του από στόμα σε στόμα.
Στα χωράφια του καλοκαιριού και στα αποπνικτικά καφενεία του χειμώνα . Σε προαύλια εκκλησιών και σε βραδινούς περιπάτους. Σε καντάδες ερωτευμένων και σε συναυλίες χορωδιών.
Από χωρικούς που μπορούν να καταλάβουν τι αξίζει χωρίς την «βοήθεια» μεσαζόντων πλασιέ της «πρέπουσας» μουσικής.
Που να το φανταστεί ο συνθέτης ότι το Αρμολίνο θα το τραγουδούσαν το 2009 μ.Χ σε μια εποχή που το πιο ανθεκτικό τραγούδι αντέχει έξι μήνες και που τα μουσικά γούστα ορίζονται από την λεγόμενη «Μουσική βιομηχανία» .
Σε μια εποχή που είναι της μόδας «τραγούδια για το τίποτα γραμμένα».

Είμαστε το Αρμολίνο και ζούμε ακόμα.
"Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω".

(Το απόσπασμα είναι δυστυχώς από πρόβα χορωδίας ενός μικρού χωριού .
Όταν μπορέσω θα το γράψω όλο και θα το αναρτήσω σε καλή εκτέλεση.)

4 σχόλια:

spiti tou laou είπε...

Και πάλι μπράβο. Ρίξε και καμιά μετάφραση για μας τους αμαθείς!

il trovatore είπε...

Ένα πλήρωμα αρμάδας είμαστε
Πεντακόσιοι βρώμικοι ναύτες
Σαν μονομάχοι αλληλέγγυοι
Με μόνο στήριγμα την αγάπη

Ποτέ καθαροί , μόνοι, έρημοι και
Ποτέ χαρούμενοι.

Επειδή όμως είμαστε κατεργάρηδες
Βυθίζουμε τα πλοία στα σκοτεινά νερά

Σιγά –σιγά παίρνουμε άλλη ρότα
Έχοντας κάτι στο μυαλό μας

Κάνουμε στροφή και επιστρέφουμε
Με μόνη βοήθεια την κατεύθυνση μας
Σαν ξένοι σε μια σανίδα.

Παιδεύτηκα για να κάνω τη μετάφραση με βοήθησε ένας Βενετσιάνος καθολικός ιερέας και ένας Ιταλός οδοντίατρος.
Η σύνταξη αυτή δεν υπάρχει ούτε στην σημερινή Βενετική διάλεκτο. Υπαρχουν, δε, και λέξεις Ελληνικές.
Για παράδειγμα στο ρεφραίν λέει "..σαν uno foreste σε tavolare" δηλαδή " ..σαν ένας ξένος σε σχεδία η σανίδωμα".
Επίσης χρησιμοποιούσαν την λέξη " mirmilione" για τον μονομάχο της αρένας , ενώ στην νεοιταλική και στα νέα Βενέτικα χρησιμοποιούν την λέξη "gladiatore".
Τέλος η λέξη "Armolino" μεταφράζεται "πληρωματάκι" και στην νεοιταλική αλλά και στα Βενέτικα την χρησιμοποιούν μόνο για τα πληρώματα των σκαφών της αγωνιστικής ιστιοπλοίας και της κωπηλασίας.

Λευκιμμιώτες για την Λευκίμμη είπε...

Αξιοζήλευτη καταχώρηση. Αν μπορούσες να βρείς τα λόγια...

Λευκιμμιώτες για την Λευκίμμη είπε...

Α συγνώμη τώρα είδα τα λόγια στην στήλη των σχολίων.